Κυριακή 7 Ιουνίου 2009
Παρασκευή 10 Απριλίου 2009
Τρίχες
....
....
....
Τρίχες. Τρίχες ίσιες και τρίχες κατσαρές. Βαμμένες τρίχες, τρίχες με ανταύγειες, με «φως», κουρεμένες τρίχες, ξυρισμένες τρίχες, τελογενείς τρίχες, χνοώδεις τρίχες.

Μακριά, κοντά, επιμελώς ατημέλητα, αμελώς επιμελημένα, επιμελημένα, αφημένα στη μοίρα τους. Γενειάδες άσημες και διάσημες: Τα άτακτα - πυκνά γένεια του Μαρξ και του Μπακούνιν, το πολιτικώς ορθό μουσάκι του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ, το ρεφορμιστικό οξυκόρυφο του Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρονστάιν, η συνωμοσιολογική γενειάδα του Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν, τα αγαθά - λευκά γένεια του πανσέπτου Ιερομονάχου Εφραίμ της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου, η εξελικτική γενειάδα του Καρόλου Ροβέρτου Δαρβίνου, η ανθρωπιστικοτάτη γενειάδα του Ντα Βίντσι, τα χριστιανικά γένεια του Ιησού, το σατανιστικό επιμελημένο μούσι του Μεφιστοφελή, το υπερρεαλιστικόν γένειον Ανδρέου Εμπειρίκου (του αναπτυσσομένου εις στίλβον ποδήλατον – συχνά και έγκαυλον), το πτωχικόν του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το ρομαντικό γένι του Alfred de Musset, τα Πλατωνικά – Αριστοτέλεια – Πυθαγοριστικά – Εμπειρικά – Ηρακλείτεια - Προσωκρατικά φιλοσοφούντα, η θρεμμένη γεωμετρική επιμήκης του Ένγκελς, το πολιτικό χνουδάκι του Thomas Hobbes, τα παραδοσιακά γένεια των sapeurs της Λεγεώνας των Ξένων, τα νυμφευμένα των Έιμυς, τα ροκάδικα των ZZ Top, τα αντάρτικα γένεια του Βελουχιώτη, γένεια τριών ημερών που αφήνει πια και η κουτσή Μαρία, ο Κοκκινογένης, ο Κυανοπώγων.

Begin early! S(h)ave yourself!
Φαβορίτες.
Οι ένθεες φαβορίτες των Εβραίων, οι αθεϊστικές φαβορίτες του Σοπενχάουερ, οι εν-δύο-τρία βαλσίζουσες παρά τω Δουνάβει του Γιόχαν Στράους, οι υπαρξιστικές του Κίρκεγκωρντ, οι «Μη-μου-κρατάς-κλειστή-την-πόρτα-βρέχει-ο-Θεός-και-θα-βραχώ» του Κόκοτα, οι ιππικές των Ουσσάρων, οι Αμερικάνικες του Αμβροσίου Μπερνσάιντ, οι δραματικές του Ίψεν, οι ιδεαλιστικές του Χέγκελ, οι μουσικομαγειρευτικές του Ροσσίνι:
Nacqui all'affanno e al pianto, [1]
Soffrì tacendo il core;
Ma per soave incanto
Dell'età mia nel fiore.
Non più mesta accanto al fuoco
Starò sola a gorgheggiar, no!
Ah fu un lampo, un sogno, un gioco
Il mio lungo palpitar.
Οι σατιρικές του Πούσκιν, οι Μαλθουσιανές της μείωσης των γεννήσεων, οι της θεωρίας των αριθμών του Γκάους, οι υπερβατικές φαβορίτες του Έμερσον, οι Μπρουνχιλντικές γιο - χο – τόχο που φέρνουν σύγκρυο του Βάγκνερ.
Μύστακες
Λεβέντικοι, στριφτοί της Κλεφτουριάς και της Αλληλεγγύης, της Καραϊσκάκειας αθυροστομίας και του Μακρυγιαννικού μέτρου, οι Κολοκοτρωνέικοι, οι Τρικούπειοι «η Ελλάς θέλει να ζήση και θα ζήση», ναι, ρε πατριώτη αλλά «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», η μια από ολίγον Χίτλερ του εθνοσωτήρος Παπαδόπουλου «Ελλάς Ελλήνων Κατιτί», οι Χαραλαμποπουλικοί, οι του «Ένα είναι το κόμμα και πάει μπροστά με παροιμίες και την εργατιά στο πλευρό», οι Νιτσεϊκοί, οι σουρρεαλιστικοί του Νταλί, οι τζαζοροκάδικοι του Φρανκ Ζάππα, o σχετικός του Αϊνστάιν, οι των Ζαπατίστας «Para todos todo, para nosotros nada», ο μύσταξ του Φου Μαντσού, ο ειρηνόφιλος του Γκάντι, ο σνομπ του Ροζ Πάνθηρα, ο πολλά βαρύς του Σταύρακα, ο τσιγκελωτός του μπαρμπα – Γιώργου.
Τελικά...Θέλεις θέρισε και δέσε, θέλεις δέσε και κουβάλα.
Figarooo!
__________________________________
Σημείωση
[1] Άρια από τη “Generentola” (Σταχτοπούτα) του Ροσσίνι
© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 10 Απριλίου 2009, 183 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου, 30 χρόνια απ’ το θάνατο του Νίνο Ρότα και 90 χρόνια απ' τη δολοφονία του Εμιλιάνο Ζαπάτα.
Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009
...Και ποιανού είναι τα κολλιέ;
"H Μαρία έχει δύο κολλιέ. Το ένα έχει 7 χάντρες και το άλλο έχει 5 χάντρες. Πόσες χάντρες έχουν και τα δυο μαζί;
...Και τα κολλιέ ποιανού είναι;
Συναφής Ανάρτηση: Τα Γράμματα - Οι Λέξεις - O, patria mia!
© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 20 Mαρτίου 2009
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
Από τα μάτια των άλλων.
Ευτυχής πτυχιούχος Νηπιαγωγείου στη Στροφή της Νέας Σμύρνης με το άγαλμα του Χρυσοστόμου, τον Ιούνιο του 1973, αφού η μαμά της την έχει πάει για κούρεμα κατά το σύνηθες.Χωρίζεται σε τρία τμήματα:
Ι Ψυχολογική Ωριμότης (Μπαρμπούτσαλα δηλαδή)
ΙΙ Συμμετοχή στην Ομάδα - Συμπεριφορά. (Π.χ. Ακοινώνητο, σιχαμένο, απροσάρμοστο, ελπιδοφόρο να πει καλά το ποίημα αργότερα στη ζωή, με ευγενείς τάσεις όπως: ρουφιάνος, σπασικλάκι, θύμα κ.λ.π.)
ΙΙ Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (π.χ. "ρέπει προς την πορνεία, τα ναρκωτικά, την ομοφυλοφιλία, τον κομμουνισμόν, το οργανωμένο έγκλημα κ.ο.κ.")
Ι. ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΣ: Μετρία
ΙΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ - ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ: Καλό και ήσυχο παιδί. Ενδιαφέρεται για τις παιδαγωγικές μας απασχολήσεις και παίρνει μέρος στην εκτέλεση κάθε εργασίας μας. Κατέχεται από μίαν ανησυχία. Προσπαθεί να είναι τυπική σε κάθε περίπτωση, πράγμα που της στερεί τον αυθορμητισμό της.
ΙΙΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ: Σοβαρό ύφος, συγκρατημένο.
Ι ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΣ: Εξελισσομένη
ΙΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ - ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ: Παιδί με ευγένεια και λεπτότητα. Ωραία αφήγησις και περιγραφή. Ήρεμη συνεργατικότης με την ομάδα, αλλά και κάποια απομάκρυνσις. Πολλά ενδιαφέροντα και ικανότητες δεξιοτεχνίας συνεχώς εξελισσόμενες.
ΙΙΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ: Ευαισθησία, λεπτότης.
Ι. ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΣ: Αρκετά Καλή (Ίδια ήταν, αλλά έπρεπε να πουν ότι έκαναν τη δουλειά τους).ΙΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ: Καλό και φρόνιμο παιδί. Έχει ενδιαφέροντα και αρκετές ικανότητες δεξιοτεχνίας. Με την ομάδα της συνεργάζεται καλά.
ΙΙΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ: Όμορφο λεξιλόγιο, άνετη περιγραφή.

Σημειώματα του Γιώργου. Δε μας συμφέρει να πούμε άλλα...

Το 2002 άρχισα ψυχανάλυση. Δεν πήγα βέβαια ως άσχετη, καθόσον παιδιόθεν κατεβάσαμε κάποια βιβλιαράκια περί ψυχολογίας, τα οποία δε φαίνεται να μας βοήθησαν ιδιαίτερα. Το σκίτσο είναι του Δημήτρη για μένα.
© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 17 Mαρτίου 2009
Δευτέρα 16 Μαρτίου 2009
Από παιδί κι από τρελό...
Στην εικόνα η μικρή υποτίθεται είμαι εγώ που ακούω τη γιαγιά μου τη Μαρίκα, κι η μαμά μου ρίχνει ξύλα στη φωτιά. Δεν είναι αποκύημα της φαντασίας μου το τζάκι. Είχαμε τζάκι στη Νέα Σμύρνη.
Ποιος ξέρει τι νυσταλέα πράγματα λέγανε τότε σε παιδάκια της Α' Δημοτικού, που δε θυμάμαι τίποτα απ' τη γιορτή και το σκοπό της. Χάζευα κι ονειροπολούσα ως συνήθως.
Πίκρα...
Λυρισμός...
Πάντα είχα ευκολία στις περιγραφές, αλλά το συναίσθημα φρόντιζα να το κρύβω καλά.
© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 16 Mαρτίου 2009
Παρασκευή 9 Μαΐου 2008
Memento Maris

Το κορμί της θάλασσας είναι πότε νέο και πότε γέρικο με ρυτίδες. Αλλά το χρώμα της δέν έχει ηλικία. Το χρώμα της θάλασσας είναι αιώνιο.
Δια χειρός Αστερόεσσας - Μπλογκοπαίχνιδο.
Να και οι κανόνες:
2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε)
3. Πόσταρε
4. Ειδοποίησε! Απαραίτητα στο τέλος του ποστ ποστυπογράψτε για το ΙδιογράφΩς
5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.
Μέσα στις πάμπολλες δυστυχίες που με μαστίζουν τον τελευταίο καιρό στα μαύρα ξένα, τα έφτυσε κι ο scanner μου, άρα τι άλλο μας μένει πέρα απ’ το να ανασύρουμε από τα αραχνιασμένα μας αρχεία ό,τι ο καλός Θεούλης μας φώτισε να αποθηκεύσουμε το πάλαι ποτέ;
Να λοιπόν δια χειρός Αστερόεσσας τι βλακείες έγραφε στην Πλειστόκαινο Περίοδο:

Και τέλος, μιας και η ιστοσελίδα μου εδώ είναι νεαρά, άρα δε με ξέρει σχεδόν ούτε η μακαρίτισσα η μαμάκα μου, (αν κι εγώ είμαι λαθραναγνώστρια σε πολλές προ πολλών αιώνων), προσκαλώ για συμμετοχή όποιον του κάνει κέφι.















