Τα Βάσανα μιας Ορφανής, Ανύπανδρης, Διανοουμένης Ιστολόγου.

Το να είσαι γυνή είναι δύσκολον. Το να έχεις πνευματικάς (λέμε τώρα) ανησυχίας και να είσαι και παραμυθατζού έτι δυσκολότερον. Το να ιστολογείς δυσκολότατον.

Έχεις να μαγειρέψεις...

Να βάλεις μπουγάδες...

Να σιδερώσεις... [1]

Αναλάβαμε το βαρύ φορτίο να ανανεώσουμε την Ανανεωτική Αριστερά και να σώσουμε τον κόσμο...

Και ποιήσαμε τα ΕΥ-ΩΝΥΜΑ

Έτσι, για να χαλαρώσουμε και να ξεκουραστούμε είπαμε στον εαυτό μας:

«Ποιήσωμεν νέον ιστολόγιον περί μουσικής κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσίν μας».

Και εγένετο φως!

Και ποιήσαμεν Ιστολόγιον περί μουσικής, αρμονιών και άλλων τινών ηχητικών σε μείζονες και ελάσσονες. Και εκαλέσαμεν αυτό Από τη Μουσική των Σφαιρών στη Musica Mundi...

Και τούτο προορίζεται ως ιστολόγιον ιστορικόν και ενθυμητικόν των δαιμονίων της μουσικής, επιμορφωτικόν των μουσικών τεκταινομένων, κριτικόν των περί τα μουσικά και ενημερωτικόν περί τα μουσικολογικά.


_________________________________________


[1] Προέλευση: Ludmilla Balfour, Flade, Galeri Gerly, Κοπεγχάγη



© Ελένη Συμεών Καλλιανέζου, εν Αθήναις τη 6η Φεβρουαρίου έτει δισχιλιοστώ εννάτω μετά την κοινώς παρά τω ανθρωπίνω γένει συνομολογουμένην γέννησιν του Σωτήρος Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αμήν.

Γεννητούρια ενός Πολιτικού Blog και Ιστολογικοί Προβληματισμοί επί gadgetακίων.

Ludmilla Balfour, Premier, Galerie Gerly, Κοπεγχάγη

Α. Γεννητούρια.

Νέο Πολιτικό Ιστολόγιο.

Ένα νέο πολιτικό ιστολόγιο προέκυψε μέσα από τον προβληματισμό και τις ανησυχίες bloggers επ' αφορμή της ανάρτησης του Σπίθα Μη Δημοσκοπικές Αντιλήψεις περί του Φωτός και της συζήτησης που επακολούθησε στα σχόλια για τη βαθειά πολιτική κρίση και την απαξίωση των θεσμών και την ανάγκη για επαναπροσδιορισμό του ρόλου της Αριστεράς με ποιοτική αναβάθμιση του πολιτικού της λόγου και πράξης και με βασικές αρχές την καταδίκη του Σταλινισμού σε όλες τις εκφράσεις του, που πέρα από τα άλλα έχουν σχέση και με την βία, με την ενοχοποίηση της διαφορετικής γνώμης ή την αποδοχή της ενοχής για τη διαφορετική γνώμη. (Βλέπε και Fausto Bertinotti του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς).

Συντάκτες στο νέο Ιστολόγιο που φέρει τον τίτλο ΕΥ-ΩΝΥΜΑ. Συν-ώνυμα και Αντ-ώνυμα, ο Σπίθας κι εγώ, ενώ ενδέχεται και συμμετοχή και άλλων ιστολόγων από τον επόμενο μήνα, οι οποίοι και χαίρουν του σεβασμού και της αποδοχής μας κι έχουν την ίδια με μας οπτική ματιά στα προβλήματα της κοινωνίας και στο ρόλο που σε αυτά οφείλει να παίξει η Αριστερά.


Προσδιορισμός.

Μιλάμε εξ' αριστερών, και ασκούμε κριτική εξ' αριστερών. Επιθυμούμε να κρατήσουμε στο blog αυτό υψηλή ποιότητα, οπότε και τα σχόλια οφείλουν να παραμείνουν πολιτικά και οι πολιτικές διαφωνίες να μην πέφτουν στο επίπεδο του λαϊκισμού και το παρα-πολιτικό.

Κρίνουμε λοιπόν ή διαφωνούμε με σαφή λογική επιχειρηματολογία και όχι με γνώμονα τις προσωπικές μας συμπάθεις ή αντιπάθειες.

Η μπλογκόσφαιρα έχει γεμίσει με αμφισβητούμενα και φασίζοντα sites που κινούνται από έναν αριστερίστικο προσανατολισμό έως τα πλαίσια μιας ευτελούς προπαγάνδας, πιάνοντας το σφυγμό των μαζών και επιθυμώντας κοινό ή / και σπεκουλάροντας ταυτόχρονα τις πραγματικές αρχές της Αριστεράς

Οι άλλες τάσεις:

-οι επαγγελματίες (συνήθως απολίτικοι) εθελοντές
-οι λαϊκιστές με τον αμετροεπή καταγγελτικό λόγο
-οι ακροδεξιοί εθνικιστές
-οι παράφρονες, που βλέπουν παντού συνωμοσιολογικά σενάρια
-οι στρατευμένοι προπαγανδιστές της κομματικής γραμμής
-οι αμφισβητητές των πάντων, αρνητές των πάντων και επικριτές των πάντων
-η μειοψηφία: (ελάχιστα) ποιοτικά blogs, που ανεξαρτήτως του πολιτικού χώρου που προσδιορίζονται καταφέρνουν να κρατήσουν στο λόγο τους υψηλό επίπεδο
-οι ομαδούλες με τους κολλητούς που μπλοκάρουν, εάν ένας εκτός της παρέας υπεισέλθει με προβληματισμό, με αποτέλεσμα να εκλαμβάνεται ως ο παρείσακτος, εάν δε συμφωνεί με όλα όσα ο ιστολόγος πρεσβεύει και να περιθωριοποιείται απ' την ομάδα και τα κολλητάρια.

Η Αριστερά ξεχώριζε κάποτε για την κουλτούρα της και την αισθητική της στον πολιτικό λόγο και αυτήν την κουλτούρα και αισθητική δηλώνουμε αποφασισμένοι να διαφυλάξουμε και να προβάλλουμε. Η θολοκουλτούρα υπήρξε πάντα εχθρός της αληθινής κουλτούρας.

Όσο για την πολιτική κοσμοθεωρία είναι γράμμα κενό, όταν δε συνοδεύεται από βιοθεωρία. Και δεν μπορεί κανείς να πολιτικολογήσει, εάν δεν έχει ο ίδιος ξεκαθαρίσει το σύστημα αξιών του.

Β. Ιστολογικά – (Βρε, βρε! Ένα gadgetάκιον!)

Gadgets από το Blogger στην υπηρεσία των Ιστολόγων.

Μέσα στις διευκολύνσεις και τα εργαλεία που μας προσφέρει ο Blogger και ένα νέο gadget με ορατή προβολή των αναγνωστών του blog. Kατόπιν ωρίμου σκέψεως το αφαίρεσα από την παρασελίδια στήλη:

1) Γιατί δεν πιστεύω ότι μπορεί να είναι δείκτης κατ' ανάγκην πραγματικών αναγνωστών του blog (πολλοί επιλέγουν να είναι αναγνώστες όλων σε μία τάση να τα έχουν καλά με όλους).

2) Γιατί ενδέχεται να είναι δείκτης αποτρεπτικός στους αναγνώστες (ιδίως σε ένα πολιτικό blog), όταν ο πολιτικός προσανατολισμός των αναγνωστών αυτών είναι συγκεχυμένος.



Widgets «φιλανθρωπικά».

Δηλώνω βαθειά σκεπτικίστρια σε όλα τα widgets: Από την εικόνα της Αμαλίας Καλυβίνου έως και τις φυλακές και από τα οικολογικά έως αυτά που μάχονται για την ελευθερία του λόγου. Εάν όντως κάποιες αρχές μας προσδιορίζουν, τότε τα widgets αυτά είναι περιττά. Για προπαγάνδα; Αυτός που θέλει να είναι ενεργό μέλος μιας ομάδας θα το πράξει.

Μέσα από δυόμιση χρόνια ιστολογικής ιστορίας γνώρισα ιστολόγους – οικολόγους και ακτιβιστές επί της ουσίας, που έφτιαξαν λίμνες σε βουνά συγκροτώντας ομάδες εθελοντών, έστρωσαν με σχιστόλιθους κακοτράχαλα μονοπάτια σε μέρη αδιάβατα, καθάρισαν αγκάθια σε μέρη δυσπρόσιτα και ούτε μία φορά δε διανοήθηκαν να πουν ότι έπραξαν με γνώμονα την οικολογική τους συνείδηση (καραμέλα στα στόματα όλων όσοι θέλουν να αυτοαποκαλούνται ευαισθητοποιημένοι). Αγαπούν τον τόπο τους και θεωρούν αυτονόητο να τον προστατέψουν και να αναδείξουν την ομορφιά του με μέσα που τους παρέχονται από την Πολιτεία μηδαμινά. Αυτούς τους τρεις ιστολόγους τους ξεχωρίζω για το ήθος τους (σπάνια εμφανίζονται ως σχολιαστές, αλλά όταν εμφανίζονται παίζουν ρόλο καταλύτη), για το χιούμορ τους και το βαθύ ρομαντισμό τους που δεν τον ευτελίζουν με αισθηματολογίες και κενές αερολογίες.

Υ.Γ. Τέλος να ανακοινώσω ότι θα απουσιάσω για αόριστο χρονικό διάστημα από τα δρώμενα της μπλογκόσφαιρας. Πέραν της Αριστεράς, οφείλω και εγώ να επαναπροσδιορίσω το ρόλο μου επιστρέφοντας στη Δανία. Αδυνατώ να βρω τη Μούσα μου εν Ελλάδι, και μιας και τα παραμύθια γεννιώνται ως ανάγκη προς παραμυθίαν ψυχής, κουράστηκα να αυτο-παραμυθιάζομαι, απ' τη στιγμή που τα παραμύθια των άλλων έχουν το χαρακτήρα του πομφόλυγα. Οι ποιητές απεβίωσαν ή νοσούν βαρέως.

© Ελένη Καλλιανέζου, Αθήνα 19 Ιανουαρίου 2009

Ιστολόγια, Ιστολογείν, Κοινότητες Ιστολόγων και Κυκλώματα Εκμετάλλευσης

Χθες, μπαίνοντας στην κοινότητας Sync ανακάλυψα στη σελίδα μου και σε περίοπτη θέση διαφήμιση dating channel. Χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα που δίνει με live διάλογο, έσπευσα στον πίνακα και έγραψα το ακόλουθο μήνυμα:

«Προς sync: Εάν η σελίδα μου χρησιμοποιείται για διαφημιστικά μηνύματα (και μάλιστα χωρίς να ερωτηθώ ή να ενημερωθώ), αξιώ μέρος των κερδών».

Ακολούθησε διάλογος με κάποιους bloggers ή περιπατητές του Sync με διάλογο επί του «τι εστί sync», ο οποίος δε με έπεισε, εντούτοις, είχα και άμεση απάντηση απ’ τoυς ίδιους τους υπεύθυνους του Sync, o οποίος ομοίως μου άφησε και πολλά ερωτηματικά.

Έσπευσα στον πίνακα του προφίλ μου και έκανα update δημοσιεύοντας τα παρακάτω:

Sync και Διαφημίσεις.
Σήμερα, 26 Ιουλίου 2008 μπαίνοντας στη σελίδα μου στο sync διαπίστωσα να έχουν μπει διαφημίσεις για dating channel χωρίς να έχει προϋπάρξει κανενός είδους ενημέρωση για διαφήμιση στη σελίδα που διατηρώ εδώ.
Απαίτησα αυθωρί μερίδιο κερδών από τις διαφημίσεις στη σελίδα μου και πήρα απάντηση αργότερα με post: Διαφημίσεις στο SYNC, το οποίο όμως δε με πείθει για τους απλούς λόγους ότι:
α) Δημοσιεύθηκε κατόπιν της αξίωσής μου.
β) Δεν στέκει νομικά και σε σχέση αιτιατού το υστερόχρονο σε παγίωση κανόνων και σε οποιουδήποτε είδους σχέση, όταν δεν υπάρχει εκατέρωθεν συμφωνία των μελών.
γ) Ναι μεν κατανοοώ ότι οι διαφημίσεις ενδεχομένως είναι αναγκαιότητα για κάλυψη εξόδων του server, αφ’ ης στιγμής όμως όταν έγινα μέλος δεν υπήρχε παρόμοιο καθεστώς, αξιώ:
1. Ενημέρωση για το είδος τους.
2. Ποσοστό επί των κερδών.
Ζώντας σε χώρα όπου το blogging είναι επαγγελματικό, κάθε server, είτε αυτός ονομάζεται Sync είτε Τechnorati είτε Greek Bloggers, υπάρχει διότι υπάρχουν πρωτίστως bloggers και δε θα δομείτο κανενός είδους πελατειακής σχέσης ή ανάγκη κάλυψης εξόδων, εάν δεν υπήρχαν οι bloggers. Aφού λοιπόν κάθε πελατειακή σχέση σε καθεστώς καπιταλιστικό είναι αμφίδρομη, έχω την απαίτηση να λάβω από τα κέρδη που ο Sync θα έχει στη σελίδα μου μέρος τους και δε με ικανοποιεί οποιαδήποτε «συναισθηματική» ή «ρομαντική» θέση για το τι εστί κοινότητα Sync. Δεν μπαίνω εδώ ως εθελόντρια του Ερυθρού Σταυρού, αλλά ως blogger η οποία προωθεί το blog της.

Οι θέσεις μου είναι προσωπικές και δεν ζητώ από κανέναν να τις συμμεριστεί.

Μετά τιμής

Ελένη Καλλιανέζου, Vejen Δανίας 26 Ιουλίου 2008

Ακολούθησε διάλογος στον πίνακα της σελίδας μου, τον οποίο και παραθέτω αυτούσιο:

-Αγαπητή Ελένη, μιας και ζητάς μερίδιο από τα Κέρδη του sync.gr (και όχι από τα έσοδα) έχεις την υπόσχεση ότι από τη στιγμή που το sync θα γίνει κερδοφόρο θα σκεφτούμε πολύ σοβαρά και θα συζητήσουμε την πρότασή σου γιατί έχει καποια λογική βάση.

Μέχρι τότε, θα θέλαμε να συζητήσουμε μαζί σου το ενδεχόμενο να συμμετάσχεις στα τεράστια έξοδα (= ζημίες) που έχει αυτή τη στιγμή το sync προκειμένου να λειτουργήσει, δεδομένου (όπως σωστά λές κι εσύ) ότι “κάθε πελατειακή σχέση σε καθεστώς καπιταλιστικό είναι αμφίδρομη”

Ελπίζουμε σε σύντομη ανταπόκρισή σου στο αίτημά μας.
από sync στις 00:30, 27 Ιουλίου 2008

-Eάν συμμετέχω στις «ζημείες» και τα «κέρδη», να υποθέσω ότι μου γίνεται και επιχειρηματική πρόταση να συμμετάσχω στο cast των κεφαλών της επιχείρησης αυτής, οπότε το λογικότερο που έχω να ρωτήσω είναι: Τι μισθό δίνετε.
από Asteroessa στις 02:20, 27 Ιουλίου 2008

Αλλά το προηγούμενο επιχείρημα να συμμετέχω δηλαδή στις ζημειές θα έστεκε μόνο αν το κόστος που επέφεραν ΟΛΟΙ ΟΙ BLOGGERS ήταν μεγαλύτερο των κερδών που απέφεραν.

Υπάρχει Sync, διότι υπάρχουν και bloggers, μην περιττολογούμε σε κάτι πασιφανές, που έχει ήδη ειπωθεί. Kαι αληθινός blogger βεβαίως δεν είναι ένας copy - paster ούτε αυτός ο οποίος δε γνωρίζει τι εστί επιχείρημα όταν σχολιάζει σε ιστολόγια άλλων ή θεωρεί το σχόλιο συνώνυμο του κοινωνικού του καθήκοντος.

Και κύριοι,
1. είμαι blogger και όχι copy paster και
2. ξέρω πώς να διακρίνω τα καλά ιστολόγια.
Απόδειξη: Τα ιστολόγια που ανήκουν στα αγαπημένα μου είναι και ιστολόγια ΑΛΗΘΙΝΩΝ BLOGGERS, οι οποίοι διακρίνονται και από ποιοτικά κριτήρια. Οι περισσότεροι δε εξ' αυτών δεν είναι καν μέλη του sync, έδωσαν feed κάποιοι άλλοι, οι οποίοι ομοίως ξέρουν να διακρίνουν την ποιότητα, όσο δε για τους ίδιους τους bloggers αυτούς, όλο αυτό το καθεστώς του marketing γίνεται ερήμην τους και χωρίς τη συγκατάθεσή τους.
Απλά πραγματάκια.
Τους ιστολόγους αυτούς, οι οποίοι δεν είναι μέλη του Sync, ποιος τους ρώτησε εάν αρέσκονται στο καθεστώς να βλέπουν το ιστολόγιό τους να φιγουράρει κάτω από μια διαφήμιση dating channel ή γκοφρέττας; Δεν είναι καν βιβλίο ή πολιτιστικό προϊόν, δεν είναι καν πολιτικό σύνθημα.
από Asteroessa στις 10:09, 27 Ιουλίου 2008

-H πρόταση του sync (του οποίου είμαι συνιδιοκτήτης) είναι αρκετά απλή θεωρώ. Όσο έχει 'ζημίες', συμμετέχετε στα 'εξοδα'. Μόλις εμφανίσει 'κέρδη', δικαιούστε 'μερίδιο'. Φυσικά και πουθενά δεν υπονοείται μισθός ή οποιαδήποτε άλλη 'σχέση' μεταξύ του sync και των μελών του.

Σχετικά με την ύπαρξη του sync και των υπόλοιπων ανά τον κόσμο aggregators. Φυσικά και δίχως τους bloggers δε θα υπήρχε ανάγκη για sync ή technorati. Όπως βέβαια, δίχως τους bloggers, δε θα υπήρξε ανάγκη για blogspot ή wordpress. Να φανταστώ λοιπόν ότι αξιώνετε μερίδιο επί των κερδών της Google ή της wordpress? Θα μου πείτε βέβαια ότι αυτές οι δύο εταιρίες δεν έχουν banners στις σελίδες σας. Από την άλλη όμως, τα κεφάλαια συρρέουν καθημερινά προς τις 2 προαναφερόμενες εταιρίες είτε μέσω χρηματιστηρίου είτε μέσω VC λόγω της υπεραξίας που τα κείμενα των bloggers τους προσφέρουν.
Φιλικά
από kostis στις 11:26, 27 Ιουλίου 2008

-Υπάρχει δυνατότητα, εάν το επιθυμεί κάποιος να βγάλει χρήματα μέσα από το ιστολόγιό του.
Δεν ανήκει μέχρι τούδε στις δικές μου επιλογές και οποιοδήποτε banner φιλτράρεται μέσα από την κρίση μου.
Και θα επαναλάβω, κατανοώ ότι για να καλυφθούν κόστη η διαφήμιση είναι ίσως αναγκαιότητα.

Αν κάτι με ενοχλεί προσωπικά είναι:
1. Η επιβολή της διαφήμισης χωρίς προηγούμενη ενημέρωσή μου.
2. Το είδος της διαφήμισης.

Το dating channel, η γκοφρέττα ή η γκαζόζα δεν είναι πράγματα τα οποία θα προπαγάνδιζα.
Στη δική μου σελίδα θα επιθυμούσα π.χ. διαφήμιση βιβλίων ή προϊόντων πολιτισμού.
Αρνούμαι να προπαγανδίσω εμμέσως κάτι το οποίο με βρίσκει αντίθετη στις όποιες αρχές μου και τρόπο ζωής.

Ερώτημα: Εάν πρέπει όλοι να είναι κερδισμένοι κι ευχαριστημένοι και εγώ να μην εγείρω αξιώσεις, γιατί δεν κάνετε μία έρευνα με σχετικά ερωτηματολόγια για το τι είδος διαφήμισης επιθυμεί ο καθείς;
Βεβαίως, το βιβλίο “δεν πουλάει” όσο ένα κανάλι γνωριμιών κι αυτό είναι επίσης από τα ευκόλως εννοούμενα.
από Asteroessa στις 11:48, 27 Ιουλίου 2008

-Χαίρομαι που αντιλαμβάνεστε την αναγκαιότητα ύπαρξης διαφημίσεων.

Δυστυχώς τα banners που σερβίρει η google δεν είναι δικής μας επιλογής και οι δυνατότητες που μας δίνει για έλεγχο αυτών είναι εξαιρετικά περιορισμένες. (Προσωπικά, και σε 'μένα τα banners με dating sites μου φέρνουν αναγούλα.)

Αυτό που προτείνετε (να μπορούν τα μέλη του sync να επιλέγουν το είδος της διαφήμισης που επιθυμούν) είναι πρακτικά αδύνατο. Και από πλευράς προγραμματισμού αλλά και από πλευράς διαχείρισης. Το sync είναι η ερασιτεχνική προσπάθεια 3 ανθρώπων στον ελεύθερο τους χρόνο και οι πόροι που θα απαιτούνταν για κάτι τέτοιο (σε ανθρώπινο δυναμικό καθώς και σε χρήματα) ξεφεύγουν κατά πολύ όχι μόνο από τις δυνατοτητες που το sync έχει αυτή τη στιγμή αλλά θα τολμούσα να πω και από τις δυνατότητες οποιαδήποτε άλλης εταιρίας στην Ελλάδα.

Προσπαθούμε από την πλευρά μας να βρούμε την ιδανική λύση σε ένα δύσκολο πρόβλημα. Φοβάμαι όμως πως θα είναι αδύνατο να ικανοποιηθούν όλες οι πλευρές.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν έχετε στα υπ' οψην σας παρόμοια περίπτωση που ένας aggregator (βλ. technorati) μοιράζεται τα κέρδη του με τους bloggers των οποίων τα feeds κάνει aggregate. Θα μας ενδιέφερε να γνωρίζαμε το μοντέλο με το οποίο τα κέρδη διαμοιράζονται στους δικαιούχους.
από kostis στις 12:35, 27 Ιουλίου 2008

-Έγερση παρόμοιας αξίωσης διαμοιρασμού κερδών, είναι μάλλον (εύκολα κατανοητό) ρητορική.
Γι' αυτό και live ανέφερα: "Προσωπικώς δε με ενοχλεί κι αν ακόμη διαφημιστεί ο Οίκος Ανοχής της Μαντάμ Ορτάνς". Από τη στιγμή όμως που κάτι τέτοιο θα διαφημίζεται όντως και υπάρχουν κέρδη τα οποία κάποιοι απολαμβάνουν, θα ήμουν το λιγότερο ηλίθια, αν δε ζητούσα το δικό μου μερίδιο, αφού κι εγώ συμμετέχω στον προσπορισμό κερδών από αυτήν την πηγή. Η αρχή είναι απλή: Όσο περισσότερο κάτι πουλάει, τόσο μεγαλύτερο το κέρδος, βάσει νόμων προσφοράς - ζήτησης.

Οποιαδήποτε κοινότητα bloggers προπαγανδίζει τα blogs. Αν υπάρξει τέτοιο θέμα διαφυγόντων κερδών και δικτύου εκμετάλλευσης bloggers δε θα υπάρξουν και blogs διαμαρτυρίας που να καυτηριάζουν την τακτική αυτή;

Υποτίθεται ότι ο blogger προτείνει, κρίνει, αμφισβητεί και λειτουργεί εν κατακλείδι ως φορέας δημοκρατίας.

Κάποια λύση θα υπάρχει και στην επιλογή των διαφημίσεων και εάν κάτι υποπέσει στη δική μου αντίληψη είμαι εδώ, πάντα πρόθυμη να προτείνω.
Αυτό όμως που ζητώ είναι απλό και ανθρώπινο. Εάν κάτι προτείνω σοβαρά και είμαι εξίσου πρόθυμη να δεχτώ επιχειρηματολογία, αξιώνω και η δική μου επιχειρηματολογία να λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν.
από Asteroessa στις 12:56, 27 Ιουλίου 2008

-Λαμβάνεται σοβαρά και για αυτό το λόγο συζητάμε.

Πάντως δεν υπέπεσε στην προσοχή μου κάποιο blog διαμαρτυρίας για την πωληση του blogger.com (εκεί που φιλοξενείται τώρα και το δικό σας blog) στην google το 2003.

Όπως επίσης -φαντάζομαι- δε θα ζητήσετε χρήματα από την google αν στην αναζήτηση 'asteroessa' στο google.com εμφανιστούν στα δεξιά, sponsored links για αμερικάνικες σημαίες (από τα οποία sponsored links η google κερδίζει χρήματα εις βάρος του δικού σας περιεχομένου)
από kostis στις 13:09, 27 Ιουλίου 2008

-Απαντώ ειλικρινέστατα: Δεν υπέπεσε κάτι τέτοιο στην αντίληψή μου, και ευχαριστώ θερμά για την επισήμανση. Δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι είμαι ο ξερόλας, γι’ αυτό και το διαλέγεσθαι είναι πάντα μέσα στα ζητούμενά μου. Αυτά τα οποία λέγονται τώρα και όσα ερωτηματικά ενσκύπτουν δε θα έβγαιναν στην επιφάνεια άνευ διαλόγου. Ναι, και αυτά είναι ένα θέμα σοβαρό.
από Asteroessa στις 13:17, 27 Ιουλίου 2008

Μήπως είναι καιρός όλοι οι ιστολόγοι να δούμε, αν μέσα από το ιστολογείν, που είναι φαινόμενο των καιρών, υπάρχουν και αυτοί που εκμεταλλεύονται όσους έχουμε ακόμη την ψευδαίσθηση ότι μέσα στα πλαίσια της ελευθερίας του λόγου και της δημοκρατίας, υπάρχουν και οι νόμιμοι προαγωγοί μας;

Όπου υπάρχουν πουτάνες, ακόμη και Πόντιες -που δεν πληρώνονται για τις υπηρεσίες που προσφέρουν- πάντα υπάρχουν και οι αυτοδιορισμένοι νταβαντζήδες.

Συναφείς αναρτήσεις:
1. Ιστολογικό Μανιφέστο
2. Ιστολογώντας Κενώς και Κοινοτύπως.

© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 27 Ιουλίου 2007

Ιστολογικό Μανιφέστο

Σε συμπλήρωση της ανάρτησης Ιστολογώντας Κενώς και Κοινοτύπως και όλων των διευκρινήσεων που εδόθησαν μέσα από τα σχόλιά της, ανακοινώνω ευθύς εξαρχής κάποιες από τις αρχές μου στο ιστολόγιο, προς αποφυγήν τυχόν παρεξηγήσεων στο μέλλον.

1. Τα links στην ιστοσελίδα μου σε καμία περίπτωση δεν είναι δείκτης φιλίας. Είναι ο εύκολος πρακτικός τρόπος πρόσβασης σε ιστοσελίδες, που για διαφορετικούς λόγους, θεωρώ ενδιαφέρουσες. Αυτό δεν αποκλείει ανάμεσα στη λίστα των ιστολόγων να υπάρχουν και φίλοι ή δυνάμει φίλοι. Ακολουθώντας την ίδια αρχή, δεν προσθέτω στους συνδέσμους κατ’ ανάγκην σελίδες ατόμων με τα οποία αισθάνομαι και περισσότερο οικεία.

2. Τα σχόλιά μου είναι ανοιχτά και προσβάσιμα σε όλους, εκτός από ανώνυμους, η ροή των σχολίων είναι άμεση και καλοδέχομαι διάλογο μεταξύ των σχολιαζόντων, ώστε να προκύψουν ίσως και κάποια ενδιαφέροντα συμπεράσματα, αναλόγως του θέματος της ανάρτησης. Και το πλέον φαινομενικά ασήμαντο θέμα μπορεί να είναι αφετηρία για περαιτέρω ανάλυση, σκέψη, προβληματισμό ή και διασκέδαση.

3. Δε σβήνω σχόλια. Ο κάθε σχολιάζων αναλαμβάνει την ευθύνη αυτών που γράφει και βεβαίως η επιχειρηματολογία είναι όχι μόνο αποδεκτή, αλλά προσδοκώμενη, μέσα στη διαλεκτική οποιουδήποτε θέματος. Άρα, κάθε θέμα μπορεί να υπερβεί την ανάρτηση και αρκετές φορές ο διάλογος ή τα συμπεράσματα των σχολίων πιθανόν να είναι και ουσιαστικότερα της ίδιας της ανάρτησης.

4. Σιχαίνομαι τους υποκριτές και κόλακες. Συνεπώς, δεν εντυπωσιάζομαι από τους καταθέτοντες λιβανωτό και σμύρνα. Σέβομαι πολύ περισσότερο την ειλικρινή άποψη και την αντιπαράθεση, παρά τη συμφωνία του σχολιάζοντος με την οποιαδήποτε άποψή μου (η οποία άποψή μου μπορεί να είναι βλακώδης) και ανεξαρτήτως με το αν υπολήπτομαι τη νοημοσύνη μου, δε θεωρώ ότι έχω αποκλειστικότητα στις σοφίες. Τολμάτε να ρωτάτε, να αντιπαραθέσετε επιχείρημα, να με προβληματίσετε. Δεν το θεωρώ ούτε προσβλητικό ούτε το εκλαμβάνω προσωπικά ούτε θα πληγωθώ, αν η οποιαδήποτε άποψη δε συμφωνεί με τη δική μου. Ομοίως, τολμάτε και να σκέφτεστε.

5. Δε θεωρώ το ιστολόγιο social network. Kαλές οι καλημεροκαλησπέρες και τα φιλάκια, αλλά καλό θα είναι να μην υπερβαίνουν το μέτρο. (Ομιλώ για τους ασπαζόμενους καλημεροκαλησπερίζοντες σε μονοπωλιακή βάση).

6. Θεωρώ αυτονόητο ο κάθε σχολιάζων να διαβάζει πέρα από την ανάρτηση και τα σχόλια των άλλων, ώστε να μην επαναλαμβάνονται τα ίδια πράγματα ή μη μόνον αν δοθεί μια διαφορετική τους διάσταση.

7. Παρά την ενίοτε ειρωνική (φιλοπαίγμονα μάλλον) διάθεσή μου, είμαι καλοπροαίρετη και σε καμία περίπτωση δεν έχω σκοπό να προσβάλλω κάποιον από τους σχολιάζοντες ή ομιλητές. Δεν αποκλείεται όμως, πάντα μέσα σε όρια ευπρέπειας, να είμαι και κατά καιρούς δηκτική, όταν αντιλαμβάνομαι ότι κάποιος σχολιάζει με παρόμοια διάθεση. Ομοίως, κακή πρόθεση δεν έχω για κανέναν.

8. Άτομο το οποίο στρέφεται με κακεντρέχεια εναντίον άλλου σε ανάρτηση χωρίς να το ονομάζει, αλλά το ζωγραφίζει, να έχει το θάρρος να το κατονομάσει και εάν έχει σκοπό να ανοίξει μάχες, να τις συνεχίζει μέχρι τέλους ευθαρσώς. Mutatis mutandis το ίδιο υποχρεούμαι να κάνω κι εγώ. Ως αρχή όμως και ιδεολογία δεν αρέσκομαι στις προσωπικές αναρτήσεις που μετατρέπονται σε πεδία βολής· δε συμφωνούν με το γούστο μου.

9. Ο λογοκρίνων σχόλιό μου που θα το σβήσει, χάνει ως άτομο την εκτίμησή μου. Ανεξαρτήτως του κειμένου της ανάρτησης η έλλειψη επιχειρηματολογίας εις απάντησιν με οδηγεί στα εξής συμπεράσματα:
α) Ή το κείμενο της ανάρτησης δεν είναι προϊόν παραγωγής του ιστολόγου αλλά κλεψίτυπο
ή β) Δεν υπάρχει συνέπεια λόγου και πράττειν μεταξύ θέσεων και συμπεριφοράς του ιστολόγου
ή γ) (σε περίπτωση αντιγεγραμμένου post) το άτομο δεν έχει καν κατανοήσει το κείμενο που αντέγραψε και παρουσιάζει.

10. Μέσα στα αυτονόητα επίσης: ο παρουσιάζων το οποιοδήποτε θέμα να αναφέρει και τις πηγές του και τα σχετικά links. Προτιμώ να διαβάζω ένα άρθρο από το συγγραφέα του ή την πηγή του, παρά από τον παρουσιάζοντα - αντιγραφέα χωρίς λοιπές αναφορές, όπου συχνά παραποιείται και το αρχικό κείμενο.

11. Διαβάζω πολλά ιστολόγια, αλλά δε σχολιάζω πάντα. Αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι υποτιμώ τις αναρτήσεις. Δε θεωρώ όμως ότι το σχόλιο είναι υποχρεωτικό, ιδίως στις αναρτήσεις πληροφοριακού χαρακτήρα ή καλλιτεχνικής παραγωγής (μουσική, στίχοι κλπ.). Υπάρχει καιρός του ομιλείν και καιρός του σιωπάν. Πολλές φορές δε η ομιλία ή η ανάλυση υποβιβάζει το δημιούργημα.

12. Δε θεωρώ καμία απολύτως ανάρτηση ως λήξασα στο σχολιασμό της ή στη συζήτησή της ούτε κρίνω απαραίτητο να βρίσκεται στο προσκήνιο για να αποτελέσει έναυσμα συζήτησης. Με αυτή τη λογική, κρίνω ως μάλλον περιττό να ανατυπώσω παλαιά ανάρτηση, όπου χρειάζεται όμως, μπορώ να παραπέμψω.

13. Aν μου ζητηθεί μία απάντηση και οι θέσεις μου δεν έχουν αλλάξει, και η απάντηση αυτή βρίσκεται σε σχολιασμό μου άλλου ιστολογίου, θεωρώ απολύτως θεμιτό να παραπέμψω τους ερωτώντες με link στο συγκεκριμένο post. Oμοίως, θεωρώ απόλυτα τίμιο, εάν κάποιος από τους ιστολόγους ή τους σχολιαστές με καλύπτει σε μία θέση να παραπέμψω και στο συγκεκριμένο ιστολόγο ή σχολιαστή πάλι με link. (Τα παραπάνω στα πλαίσια του δυνατού και υπό την προϋπόθεση ότι θυμάμαι και πού βρίσκεται η συγκεριμένη απάντηση).

© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen, 7 Iουλίου 2008


Update Αθήνα, 6 Σεπτεμβρίου 2008

14. Σε ανώνυμη προσωπική επίθεση με χυδαιολογίες διατηρώ κάθε νόμιμο δικαίωμά μου να αποτανθώ στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος. Αυτά τα σχόλια δεν υποχρεούμαι και να τα κρατήσω σε κοινή θέα. Προσβάλλουν την αισθητική μου.

Ιστολογώντας Κενώς και Κοινοτύπως

Mail στερεοτυπικά: «Είμαι αυτός και μου αρέσει η τάδε μουσική και διαβάζω τα τάδε βιβλία, μπλα – μπλα – μπλα». Αυτόματη σκέψη: «Μπράβο σου, εύγε, αλλά τι μας το λες;». Απάντηση που δίνεις βάσει savoir vivre: «Xάρηκα πολύ». Δεύτερο mail «Τι άλλα;». Χαμογελάς. Αυτόματη σκέψη: «Τώρα που έμαθες καλά τα αυτά, ενδιαφέρεσαι για τα άλλα; Ε, ωραία. Διάβασε το ιστολόγιό μου, προσωπικό είναι, ίσως μάθεις και τα αυτά και τα άλλα». Εντούτοις, δεν το λες. Σκέφτεσαι μία πρόταση. Να απαντήσεις.
... Δε βαριέσαι... Και γιατί να απαντήσεις;
Οι κανόνες ευγένειας επιβάλλουν βέβαια απαντητική επιστολή, αλλά από τη δεύτερη πρόταση ή την ενδεχόμενη απάντηση που θα λάβεις σε μία απλή ερώτηση, οι προθέσεις είναι εμφανείς. Το διαδικτυακό νταραβέρι. Κι εγώ τώρα οφείλω να κάνω τι; Να απαντήσω; Με τι; Με λίστα όλων των βιβλίων που έχω διαβάσει ή με μανιφέστο των πολιτικών και θρησκευτικών μου θέσεων και με το ρεύμα Τέχνης που με αγγίζει περισσότερο;
Επόμενη λογική ερώτηση που προκύπτει απ’ τα παραπάνω: Αφού είσαι άνθρωπος τόσο ευαισθητοποιημένος και ανήσυχος και αμφισβητίας, όταν σου θέτω μία ερώτηση σε ανάρτηση, γιατί δε μου απαντάς με επιχείρημα, αλλά με καλημεροκαλησπέρες ή με το τίποτα; Τι είναι ιστολόγιο; Ευκαιρία κοινωνικοποίησης; Ανταλλαγή φιλοφρονήσεων; Φλερτ;
Τι καιρό κάνει εδώ που βρίσκομαι; Βροχερό. Να δώσω και ταχύτητα ανέμων; Να το ξέρω να δίνω καθημερινώς δελτίο καιρού από το σχετικό site της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας Δανίας.
Δηλαδή το κοινωνικό μου καθήκον μου επιβάλλει, αν κάποιος έρθει στο ιστολόγιό μου, να ανταποδώσω την υποχρέωση και να γράψω δέκα ευγενικές φράσεις στο δικό του ιστολόγιο, ακόμη κι αν λέει παπαριές; Βάσει ποιας λογικής;
Ιστολόγια με φράσεις βαρύγδουπες. Εκατόν πενήντα σλόγκαν: Να σώσουμε το περιβάλλον, να μποϋκοτάρουμε, να καταργήσουμε τα φακελλάκια, να κάνουμε, να ράνουμε. Να υποθέσω εν ολίγοις ότι στην Ελλάδα που έζησα 38 χρόνια, δεν υπάρχουν φαύλοι ή μη μόνον οραματιστές, ευαίσθητες υπάρξεις, ακτιβιστές και αμφισβητίες και άνθρωποι των Γραμμάτων, των Τεχνών και της Ποίησης, αφού τέτοιοι μου δηλώνουν από ένα αντιγεγραμμένο ποστ. Σωστά; Ε, τότε γιατί δεν έμεινα στην Ελλάδα και πήρα των ομματιών μου;
Και η συνέπεια λόγου και πράττειν;... Πάει αυτή. Περίπατο. Αφού τα περισσότερα γίνονται στα πλαίσια ενός φτηνιάρικου εντυπωσιασμού.
Σχόλια ηθικοφανή, σχεδόν θυμίζουν Κατηχήτριες και τον Εκκλησιαστή. «Δεν πρέπει να κάνουμε αυτό, πρέπει να κάνουμε το άλλο, υπάρχει φαυλότης και σαπίλα … μπλα – μπλα». Ασχέτως με το αν ο ηθικολόγος – σχολιαστής στη ζωή εκτός δικτύου μπορεί να έχει ξεθάψει και τη μάνα του για να παίξει με τα κόκαλά της τα κότσια.
Βεβαίως, ποια είμαι να εμποδίσω τον οποιονδήποτε απ’ το δικαίωμα στο νταραβερίζεσθαι, επειδή ίσως και λανθασμένα θεωρώ το ιστολογείν ως απόπειρα πολιτισμικής και κοινωνικής διά – δράσης σε επίπεδο ιδεών, ακόμη και μέσα από το να μοιράζομαι μια δική μου εμπειρία ή σκέψη ή εκτονώνω εν κατακλείδι το ψώνιο μου με το γράψιμο; Δικά σας τα γένεια, δικά σας και τα χτένια. Δικαίωμά σας, κάντε το.
Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ, δε θα πάρω. Έχω τοποθετήσει πολύ ψηλά τον έρωτα για να τον ευτελίζω κι ακόμη και στο παιχνιδίζειν τα κριτήριά μου είναι πολύ υψηλά. Απεχθάνομαι τη χοντροκοπιά και την έλλειψη γούστου και μου αρέσουν οι άνθρωποι που είναι ευφυείς. Μη μου πουλάτε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Άλλο το παραμύθι, άλλο το παραμύθιασμα κι άλλο η υποκρισία. Και κόψτε τους βαρύγδουπους τίτλους. Βαφτίστε τα ιστολόγια «Ο Οντάς του Τάδε» και «Το Μπουντουάρ της Δείνα», να τελειώνουμε.
Όποιος θέλει στο δικό μου ιστολόγιο λοιπόν να παίξει μπάλα, ας παίξει μπάλα. Όχι πινγκ πονγκ στην αίθουσα της ενορίας για νεανίες.
Δεν έχω κανένα λόγο να επικοινωνώ με μέιλ με κάποιον που δεν έχω δει να εκφράζει απόψεις δημόσια. Αν ενθουσιαστώ μέχρι τρέλας απ’ τα λόγια κάποιου ή κάποιας και το προσωπικό του τραγούδι, ίσως να θελήσω και να τον γνωρίσω δια ζώσης, αλλιώς δεν κόπτομαι και ιδιαιτέρως.
Και ναι, ζω με τη φαντασία μου, γράφω παραμύθια και δεν επιθυμώ να γνωρίσω μεταλλαγμένα ορκ ή μη μόνον πλάσματα αιθέρια. Υπάρχει πρόβλημα;

© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 27 Ioυνίου 2008