Mαγιόξυλο

Μαγιόξυλον, το: Σπάνιο και εξαιρετικά ακριβό είδος ξύλου, προερχόμενον από φαλλόδεντρον. Το συνηθέστερο είδος ξύλου που οι μάγισσες προτιμούν για κοντάρι της σκούπας τους.

Η επεξεργασία του ξύλου είναι ιδαίτερα δύσκολη και λίγοι είναι πλέον οι τεχνίτες που θα σκαλίσουν το ξύλο του φαλλόδεντρου, πολλώ δε μάλλον διότι φημολογείται ότι όποιος κόψει ένα τέτοιο δέντρο, ένεκα της σπανιότητάς του, καταδικάζεται σε 45 έτη σεξουαλικής ανικανότητας. Έτσι, από το Μεσαίωνα παραδοσιακοί υλοτόμοι του δέντρου και ξυλογλύπτες του φαλλόξυλου ήταν Καπουτσίνοι καλόγεροι. Λόγω της ανθεκτικότητάς του, αλλά και των ευεργετικών ιδιοτήτων του στο ορμονικό σύστημα των μαγισσών που ιππεύουν σκούπα από φαλλόδεντρο, οι μάγισσες αγαλλιούν και εκρύουν μια μοναδική ανυψωτική ορμόνη, την ιπτορμόνη, η οποία και κάνει τη σκούπα της μυημένης να πετά.





Francisco Goya, Mάγισσες πετούν για την εορτή του Σαββάτου, από το έργο του “Los Caprichos”, με την υποσημείωση ¡Linda maestra! (: Όμορφη δασκάλα), 1799

Την παραμονή της Πρωτομαγιάς, γνωστή στην παράδοση και ως Βαλπούργια νύχτα ή ως νύχτα του Beltane στους Κέλτες - εορτή συνδεδεμένης με τον ιερό γάμο - οι μάγισσες πετούν στον ουρανό σε σχηματισμούς, εν μέσω βεγγαλικών και πυροτεχνημάτων. Συχνά, ένεκα των βεγγαλικών αλλά και λόγω του ότι το φαλλόξυλο είναι ιδαίτερα εύφλεκτο υλικό, οι σκούπες γίνονται παρανάλωμα του πυρός.

Η λαϊκή παράδοση θέλει όποια προλάβει και αρπάξει το κοντάρι μιας φλεγόμενης σκούπας και σβήσει τη φωτιά απ’ αυτό, να αποκτά και πτητικές ικανότητες. Και επειδή αυτή η εορτή είναι συνήθης και στην πατρίδα μας ομοίως την παραμονή της Πρωτομαγιάς, έμεινε παροιμιώδης η φράσις «το πιάσατε το μαγιόξυλο;», επειδή όποιος πιάσει σκουπόξυλο από φαλλόδεντρο μπορεί και πετά.

© Eλένη Καλλιανέζου, Vejen 2 Μαΐου 2009

Γάμος εις τα γέρατα ή σταυρός ή κέρατα

Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ, και το Μάιο, πέραν όλων των άλλων, έχουμε και την επαίτειο του Μάη του ‘68. Είχε και ωραίο σύνθημα: «Φαντασία στην εξουσία»!

Η εξουσία διδάχθηκε από την Ιστορία επιτέλους και η επανάσταση του Μάη απέδωσε καρπούς. Οι κυβερνήσεις μας το αποδεικνύουν κάθε τόσο εμπράκτως. Έχουν πάντα φαντασία γόνιμη, πολλάκις δε καλπάζουσα, κυρίως στην επινόηση και επιβολή τρόπων οικονομικής αφαίμαξης των πολιτών.

Αν κρίνω όμως από το γεγονός ότι ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Κωλ παντρεύτηκε επιτέλους λίγο προ του τάφου την καλή του, να δηλώσω ότι και η απομάκρυνση από την εξουσία ίσως χρειάζεται έτι περισσότερα αποθέματα φαντασίας. Από καρδιάς του εύχομαι βίον ανθόσπαρτον και καλούς απογόνους και προπαντός σεξ με φαντασία!

Όσο για την ελληνική παροιμία «Γάμος εις τα γέρατα ή σταυρός ή κέρατα», ποιος μας εγγυάται ότι ο η λαϊκή σοφία είναι πάντα σοφή;

© Αστερόεσσα, Vejen 15 Μαΐου 2008

Τέσσερις εικόνες κι ένας Μάης

William-Adolphe Bouguereau, Τhe Nymphaeum, 1878 The Haggin Museum, Stockton, California

Ένας κήπος λουλούδια στην αγκαλιά των κοριτσιών με τα κόκκινα χείλη και τ’ άστρα στην ποδιά, ένα γιορντάνι μαγιάτικο και τριγύρω να χορεύουνε τ’ αερικά στους καλαμιώνες του Άργους, όπως τους βλέπεις απ’ τις κορυφές της Πρόσυμνας:
Σιθνίς, Αιξ ή Θύμβρις, Ιοδάμα, Πηρώ, Ελάρα, Μελανθώ, Λυσιάνασσα, Μαγδαληνή, Μεγάλη Μητέρα.

Μαρμάρινο βιολόσχημο Κυκλαδικό ειδώλιο, Κυκλαδική Ι, αρχές 3ης χιλιετίας π.Χ, Ύψος 19 εκ., Ιδιωτική Συλλογή

Δαμάσιππε και Χαλινίτι, ψάχνω να σε βρω.
Θέλω νερά κι ανέμους στην υπηρεσία της Νύχτας μου.

Diane Kaye, Nude Gazing at Rain

Τα κορμιά των ανθρώπων είναι αυτόνομα κι έχουν τη δική τους λογική.

Το δικό μου κορμί είναι ξερικό σαν την άμμο της ερήμου, ταξιδιώτης στη Σαχάρα να βαδίζει προς Βορράν να βρει τη Μεσόγειο.

Το δικό μου κορμί ψάχνει να βρει τη θάλασσα.
Κάθε κορμί κι η βάρκα του.

Paul Klee, Ad Parnassum, 1932, Kunstmuseum, Βέρνη

Το κύμα θα με πάρει κι ο άνεμος
να φέγγω να σου γνέφω
πάνω απ’ τον ποταμό της Λήθης
κι ίσκιος θα γίνω στον κόσμο των Ονείρων,
να κρατάς το κερί και να λυώνουν τα χιόνια
στις κορυφές του Ολύμπου.

© Ελένη Καλλιανέζου