Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Όλα Οξύνονται και Περιστασιακά Περισπώνται



Το μακρόν προ μακρού οξύνεται. Αλλά και το μακρόν προ βραχέος οξύνεται πια.  Όλα οξύνονται σήμερα.

Περιστασιακά περισπάται ο νους (κάποτε και ως άμυνα στην υπερβολική όξυνση)· εκτός κι αν -λόγω κατάθλιψης, έρωτος, ADHD ή  άλλης ασθένειας ή δυσλειτουργίας- περισπάται συχνά ή κατά κανόνα. Όμως κι εδώ όσο συχνότερα περισπάται, τόσο περισσότερο η κατάστασις οξύνεται και φτάνει πια να βαρύνεται, τόσο όσο να μην ανέχεται τους τόνους, και να οριζοντιώνεται (R.I.P.)

Μια προσωρινή λύσις είναι η κεφαλαιοποίηση των πεζών (γραμμάτων). Εκεί δεν έχουμε τόνους, που κινδυνεύουν να οξύνονται. Μόνο διαλυτικά έχουμε ακόμη, πιθανόν γιατί η ύλη εξακολουθεί και παραείναι συμπυκνωμένη, επροορίστη να σου φτουρήσει, έστω και άτονη. 



© Ελένη Καλλιανέζου, Toftlund, Δευτέρα 8 Μαΐου 2017

buzz it!

2 σχόλια:

Diana Sdougos είπε...

❤️��

Ελζεβίρ είπε...

Τέλειο!
Δεν ξέρω εάν περιστασιακά περισπάται ο νους, όμως ο δικός μου οξύνθηκε με αυτό το κείμενο!