Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nίκος Καρούζος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nίκος Καρούζος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 20 Ιουλίου 2008

Έγκαυλον Ούζο με τον Καρούζο

Πώς δοκιμάζουν τα όργανα οι μουσικοί πριν από έναρξη συναυλίας
έτσι κι εγώ τώρα χειριζόμενος λέξεις

ευαισθητισμός ευαισθησία αισθητισμός
ευαισθησία και αισθητής το ευαίσθητον
ευαισθησιακός ευαιασθησιάζομαι ευαισθησιασμός
ευ και αισθητικός και αισθησιακός
αισθαντικός ίσως
αισθ-ίσως αισθαν-ίσως
αισθ-αδελφέ μου και Εσθήρ απ’ τη Βίβλο

αρχίζει με χειροκροτήματα το ποίημα.

«Εικόνα», Νίκος Καρούζος, Λογική Μεγάλου Σχήματος, εκδ.Ερατώ 1989





Ηieronymus Bosch, O Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου, λεπτομέρεια, 1505 – 1506, Μuseu Nacional de Arte Antiga, Λισσαβόνα



Αγαπητέ Νικολάκη,

Καυλός καλείται εις την αρχαίαν ελληνικήν η χάλκινη αιχμή βέλους, επίσης και το στέλεχος βλαστού ενός φυτού. Λατινιστί caulus είναι ο πολιορκητικός κριός.

Άρα, καύλα δεν είναι άλλον τι, πέρα από μία εμπόλεμη διάθεση επίθεσης με εκηβόλα όπλα είτε βούληση εκπόρθησης κάστρου ομού με τας συντονισμένας προσπαθείας πολεμιστών με τον ίδιο σκοπό.

Εύγε, αναφωνούμε και επιδοκιμάζουμε! Με το ένα, με το δύο, με το τρία, με χαρά!

Έστω ότι τον Κριό τον κρατούνε δεκαοχτώ νοματαίοι και βαράνε τις πύλες ενός φρουρίου.

Οι αμυνόμενοι οφείλουν:

1. Σε περίπτωση επίθεσης με βέλη να καλυφθούν με ασπίδες.

2. Σε περίπτωση επίθεσης στο κάστρο με Κριό να ρίξουν καυτό λάδι από τις καταχύστρες στους εκπορθητές.

Τότε γιατί, βρε Νικολή ο καυλωμένος απορεί, όταν ο αμυνόμενος τον ζεματίζει;

Όταν οι επιτιθέμενοι εκπορθούν, συντρώγουν και συμπίουσιν. Όταν οι καυλωμένοι επιτυγχάνουν την άλωσιν του Κάστρου της καύλας ή του εγκαυλισμού των, γιατί δεν αναφωνούν όλοι μαζί χαρωπά «Ζήτω, ολέ, την πήραμε την πόλη!», να το ρίξουν όλοι μαζί στο φαΐ και στο γλεντοκόπι, βρε αδερφέ, πάρεξ βγάζουν ο εις τους οφθαλμούς του άλλου;

Νίκο, Νικολάκη, Νικολή, κάποιο λάκκο έχει η... καύλα!

Πάμε στην περίπτωση του βλαστού. Η ειρηνόφιλος καύλα. Τουτέστιν, καυλώνω σημαίνει ορθώνω με ευφρόσυνον διάθεσιν και τσαχπινιά το βλαστό μου, ως ένα φιλότιμο φυτό την άνοιξη. Συνεπώς, η καύλα εις την περίπτωσιν αυτή σημαίνει θάλλω. Ε, δεν είναι ανάγκη και να με φάνε!

Αλήθεια, αειθαλής δε δύναται να σημαίνει και αείκαυλος;

Ή πάλι όχι; Μπερδεύτηκα, βρε Νικόλα! Πες κάτι, τώρα! Τώρα όμως, γιατί καιγόμαστε!

Σε φιλώ στο κούτελο

Αγλαΐα



© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 20 Ιουλίου 2008 και η Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει την εις ουρανόν πυρφόρον ανάβασιν του Αγίου ενδόξου προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου.

buzz it!