Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Στην Ελλάδα Όλοι Ζουν Κατά Τύχη

Ικαρία.

Η Νανά είναι φίλη, έχει ιστολόγιο για την Ικαρία. Η τελευταία της ανάρτηση «Ραδιενεργές Βιταμίνες;». Κλιμάκια του National Geographic με επικεφαλής τον Νταν Μπιούτνερ κατέφθασαν στην Ικαρία προσπαθώντας να ερευνήσουν τους παράγοντες μακροζωΐας στο νησί, μεταξύ των οποίων εξέτασαν το ρόλο που μπορεί να παίζει το ραδόνιο που εκλύεται. Η Νανά στο blog της μετέφρασε στα ελληνικά το ρεπορτάζ του Μπιούτνερ, ενώ χθες έπεσα πάνω σ’ ένα άρθρο από ΤΟ ΒΗΜΑ του Δημήτρη Χαραλάμπους, απ’ όπου και αντιγράφω:

[...Μακροβιότητα και τύχη, σε ένα νησί που ζει μονάχο και ξεχασμένο, «κατά λάθος». Ο Μανώλης Ταμπακάκης, ελληνοαμερικανός εικονολήπτης του CNN, κατά τη διάρκεια γυρίσματος στα Θερμά Ικαρίας και στην προσπάθειά του να πάρει το καλύτερο πλάνο έχασε την ισορροπία του, έπεσε από βράχο ύψους τριών μέτρων και τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι. Παθολόγος και Ωτορινολαρυγγολόγος στο νοσοκομείο του Αγίου Κήρυκου του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες. Αξονικός τομογράφος δεν υπάρχει και η μεταφορά του κρίθηκε επιτακτική. Κινητοποιήθηκαν το CNN, η αμερικανική πρεσβεία και τέσσερα υπουργεία για τη διαμετακόμισή του στην Αθήνα. Με ένα C130, πέντε (!) ώρες μετά το ατύχημα, εισαγόταν σε αθηναϊκό νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται ακόμη.

Οκτώ χιλιάδες ψυχές τον χειμώνα και πολλαπλάσιες το καλοκαίρι, αφημένες στην τύχη τους από το κράτος κάθε κομματικής απόχρωσης. Αν ο άτυχος Μανώλης ήταν ένας ταπεινός Ικαριώτης, ντόπιος και εν δυνάμει αιωνόβιος, ίσως πέθαινε αβοήθητος πριν την ώρα του. Ισως πάλι έβγαινε ανεπανόρθωτα λαβωμένος από κάποιο δωμάτιο του νοσοκομείου του Αγίου Κήρυκου, περιμένοντας τον τομογράφο, τη μονάδα αυξημένης φροντίδας, τον ειδικευμένο γιατρό, το καράβι, το ελικόπτερο, το θαύμα.

Αν υπάρχει ένα δίδαγμα από την επίσκεψη του «National Geographic» και του CNN στο νησί του Ικάρου και τη μεγάλη έρευνα για τη μακροβιότητα, αυτό είναι τα θλιμμένα λόγια του Ηλία, μόλις το τηλέφωνο στη «Θέα» χτύπησε και τα νέα της ασφαλούς μεταφοράς του Μανώλη έφτασαν, χαρίζοντας ένα πικρό χαμόγελο: «Ζούμε πολύ και μάλλον κατά τύχη».
]

Και η Νανά το Αγρίμι συμπληρώνει στο άρθρο: «Λοιπόν, η λύση εδώ και τώρα. Όποιος πέσει και κτυπήσει, αρρωστήσει (κούφια η ώρα), γεννήσει στην Ικαρία, κατευθείαν τηλεφωνάκι στο CNN!»


Κέρκυρα.

Πρώτη μου μέρα σε ανασκαφές στην Κέρκυρα, όταν στο διάλειμμα τα παιδιά έφεραν αναψυκτικά κι εγώ έκανα το λάθος να πιω λεμονίτα κατευθείαν απ’ το κουτί, αλλά την ίδια ιδέα είχε και μια μέλισσα που έκανε μακροβούτι κατευθείαν μέσα και απολάμβανε λεμονάδα με την ησυχία της. Για κακή τύχη της μέλισσας (και δικής μου) την κατάπια κι αυτή με τσίμπησε στο λάρυγκα. Αμέσως άρχισα να πρήζομαι, ενώ κάποιοι εργάτες με τη χαρακτηριστική Κερκυραϊκή αφέλεια με ρωτούσαν «είσαι αλλεργική, τζόγια μου; Γιατί άμα είσαι, μπορεί και να πεθάνεις σε πέντε λεπτά, ψυχή μου». Χαμογέλασα στην ωραία παρηγοριά που μου έδωσαν, κατάφερα να πω «δεν ξέρω, ρε παιδιά, δε μου έχει ξανατύχει...», αλλά ένας εργάτης με πήγε με τη μηχανή του στο Κέντρο Υγείας. Κοντά σε όλα τ’ άλλα έπρεπε να περιμένουμε και στην ουρά. Ο ειδικός ΩΡΙΛΑ είχε έξω απ’ την πόρτα του κουδούνι, όπως και τα σπίτια, κι όταν επιτέλους μας άνοιξε με ρωτά τι μου συνέβη:

-Κατάπια μια μέλισσα που με τσίμπησε στο λαρύγκι.

-Και πώς το ξέρεις ότι κατάπιες μέλισσα; Μπορεί να έχεις καταπιεί γυαλιά ή κάποιο καρφί.

-Μα, δεν κατάπια γυαλιά ή καρφί.

-Γιατί; Έχεις ποτέ καταπιεί γυαλιά και καρφί;

-Όχι.

-Ε, τότε πώς το ξέρεις;

-Εικάζω ότι αυτό που κατάπια ήταν μέλισσα, δεν βάζει κάποιος από χόμπι στο αναψυκτικό που μόλις ανοίγει γυαλιά και καρφιά, για να τα καταπιεί και να σπάσει πλάκα.

-Ααααα.

-Και τώρα γιατί ήρθες εδώ;

-Ξέρω κι εγώ; Είπα ότι σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις μάλλον χρειάζεται γιατρός.

-Ααααα. Και τι θες τώρα, ψυχή μου να σου κάνουμε;

-Το ζήτημα δεν είναι τι εγώ θέλω, αλλά τι πρέπει να γίνει σε αυτές τις περιπτώσεις.

-Είσαι αλλεργική;

-Δεν το γνωρίζω, αλλά τόση ώρα που περιμένω και με ρωτάτε, αν ήμουν, θα είχα πεθάνει.

-Μάλλον έχεις δίκιο... Θες τώρα να πας επάνω σ’ ένα κρεβάτι να ξαπλώσεις να ξεκουραστείς; Θες να σου βάλουμε κι έναν ορρό;

-Εσείς είστε ο γιατρός, εσείς ξέρετε αν πρέπει να μου βάλετε ορρό.

-Μμμμμ, καλά... Τότε κάτσε απέξω κι αν κλείσει τελείως ο λάρυγκας και δεν μπορείς ν’ αναπνεύσεις, τότε θα σου κάνω μια τραχειοτομή.

Ευτυχώς, η καλή μου τύχη με βοήθησε, γιατί συνέχισα να αναπνέω χωρίς να χρειαστεί να μου βάλει αυτός το χέρι απάνω μου, μια και η φαντασία μου άρχισε να οργιάζει από τις πιθανές επιπλοκές που ένας ατυχής ασθενής μπορεί να έχει στα χέρια ενός τέτοιου μαθητή του Ιπποκράτη. Ρώτησα τον εργάτη αν τον ξέρει τον γιατρό κι αν είναι τόσο ηλίθιος όσο δείχνει, και μου απάντησε ότι είναι λίγο παράξενος γεροντοκόρος κι ότι σκοπός της ζωής του είναι να προστατεύει τις χελώνες και άλλα αδέσποτα ζώα κι ότι ήταν μέλος σε πάρα πολλές οργανώσεις ζωοφίλων, αλλά οι πληροφορίες αυτές δε συνηγόρησαν για να πειστώ ότι έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο επιστήμονα κι υπεύθυνο, πολλώ δε μάλλον ότι η νοημοσύνη του δεν είναι μικρότερη από μιας βιονικής αγκινάρας.


Αμοργός.

Ο Γιάννης είχε ταβέρνα στη Χώρα της Αμοργού κι είχε παντρευτεί Ολλανδέζα. Είχαν κι ένα μωρό με τα πιο όμορφα μπλε μάτια που έχω δει σε βρέφος. Όχι αυτά τα μπλε των βρεφών που βυζαίνουν, αλλά ένα γαλάζιο μεταξύ τοπαζιού κι ακουαμαρίνας. Ύστερα έμαθα ότι τον μικρό τον πάνε κάθε τόσο στους γιατρούς, γιατί ήταν παράλυτος απ’ τη μέση και κάτω. Κι αιτία η κακή οξυγόνωση κατά την ώρα της γέννας, όταν η Μαριπόλ συνηθισμένη στα της Ευρώπης ότι οι γέννες δεν είναι νοσοκομειακό γεγονός και κάλλιστα μπορείς να γεννήσεις σπίτι σου με την εξειδικευμένη μαμμή στο πλευρό σου και το νοσοκομείο κοντά για περιπτώσεις επιπλοκών, έκανε το λάθος να θελήσει στην Αμοργό να γεννήσει στο σπίτι της με κάποια μαμμή.


Μεσολόγγι.

Αγόρασε ο πατέρας μου ένα κτηματάκι στο Μεσολόγγι κι ήταν περιχαρής που αγόρασε γη στην πατρίδα του. Έδωσε ραντεβού με το Δήμο να περάσουν να του συνδέσουν σωλήνες νερού, άργησαν, τον έστησαν, χόλωσε ο Συμεών κι επέστρεψε το μεσημέρι κάτωχρος στο σπίτι της αδερφής του, δεν πρόλαβε να χτυπήσει το κουδούνι, έκανε εμετό, σωριάστηκε και κατουρήθηκε. Τον πήγαν στο νοσοκομείο. Ο γιατρός διέγνωσε δηλητηρίαση. Ευτυχώς ή δυστυχώς, η πίεσή του, που έπεσε στο 2, βοήθησε αρκούντως ώστε να βγάλουν επιτέλους οι γιατροί τη σωστή διάγνωση. Δεν ήταν δηλητηρίαση. Ήταν έμφραγμα του μυοκαρδίου. Τον πήγανε στο νοσοκομείο στο Ρίο κι ύστερα στην Πάτρα και τη σκαπούλαρε ο Συμεών κι έζησε κι άλλα 17 χρόνια και πέθανε τελικά από άλλη αιτία.


Ο θείος ο Τάκης.

Ο θείος ο Τάκης ήτανε άνθρωπος γλυκής κι ευχάριστος μ’ ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, κοσμοπολίτης χωρίς λεφτά, συχνά τον έβλεπες μ’ ένα βιβλίο στο χέρι γερμανικό ή γαλλικό. Κάποια στιγμή διαγνώστηκε ότι είχε καρκίνο στο συκώτι. Πήγε στον Άγιο Σάββα σε γιατρό γκραν. Έκανε κι εγχείρηση. Η μακαρίτισσα η θεία η Ρένα τραβάει στις Τράπεζες και μετά την εγχείρηση βάζει σ’ ένα χοντρουλό φάκελλο 800.000 δραχμές τότε, το 1985. Του λέει:

-Ελπίζω, γιατρέ να μη σας προσβάλλω, ήθελα να σας κάνω δώρο ένα στυλό, αλλά φαντάστηκα ότι είχατε.

Εκείνος κοίταξε το περιεχόμενο του φακέλλου και της λέει:

-Μαντάμ, για ψιλικατζή με περάσατε;

Η θεία η Ρένα πούλησε ένα κτήμα στη Ραφήνα που είχε για το γιο της και του λέει:

-Με συμπαθάς, γιε μου, το σπίτι το έγραψα ήδη στην αδερφή σου, σε ρίχνω.

Έτσι, ο γιατρός –που δεν ήταν ψιλικατζής- πήρε το τίμημα που θα είχε, αντί της ΕΒΓΑΣ που του πρόσφερε αρχικά η θεία Ρένα, ένα Mini Market. Έξι μήνες μετά, ο θείος ο Τάκης πέθανε.


Ο θείος ο Θωμάς.

Ο θείος ο Θωμάς δούλευε μια ζωή σε μηχανουργεία, μουντζούρη τον ανέβαζαν, μουντζούρη τον κατέβαζαν, κάποια στιγμή πιάστηκε κι έφυγε απ’ την Κοκκινιά κι αγόρασε και σπίτι στο Χαϊδάρι κι αμάξι, κι έπρεπε να κάνει εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Ο θείος ο Τάκης, που εμπιστευόταν τα δημόσια νοσοκομεία είχε ήδη πεθάνει, αλλά παθώς – μαθώς ο θείος ο Θωμάς προτίμησε τα ιδιωτικά και τα ‘σκασε χοντρά. Η εγχείρηση πέτυχε κι ήταν πάρα πολύ χαρούμενος και ζωηρός, ένοιωθε και καρδαμωμένος, ίσα που στεκόταν στο νοσοκομείο «μέχρι να του κόψουν τα ράμματα». Και του τα κόψανε. Μαζί και την κεντρική αορτή, γιατί το ράμμα είχε δεθεί κόμπος γύρω απ’ αυτήν ώστε όταν κόπηκε, κόπηκε και η αρτηρία.


Η σκύλα.

Η μακαρίτισσα η μητέρα μου ήταν διοικητική υπάλληλος στο ΙΚΑ. Είχε τη φήμη της σκύλας. Ήταν που την είχαν μεταθέσει σε καινούργιο τμήμα, και κάνοντας εκκαθάριση στο γραφείο που την πήγαν, βρήκε συρτάρια και αρχεία γεμάτα εκκρεμότητες.

Ξεφύλλισε τους φακέλους, ανάμεσά τους η αίτηση ενός ανάπηρου που ζητούσε απ’ το ΙΚΑ να του εγκρίνει ξύλινο πόδι, χρονολογείτο πέραν της διετίας και χρόνιζε. Βούτηξε το φάκελο και φρόντισε να τον περάσει από επιτροπή, το πόδι εγκρίθηκε κι εκείνη μες στην καλή χαρά ειδοποιεί το δικαιούχο. Στο τηλέφωνο ήταν η γυναίκα του:

-Θα έπρεπε να ντρέπεστε που μου τηλεφωνείτε, της λέει. Ο άντρας μου πέθανε εδώ κι ενάμιση χρόνο.

Όταν πήρε προαγωγή κι έγινε τμηματάρχης, κάθε φορά που κατευθυνόταν στο γραφείο της, άκουγε τα συρτάρια του προσωπικού να κλείνουν βιαστικά, ρωτούσε πού είναι ο τάδε και η δείνα της έλεγαν «τουαλέτα» ή «εδώ στο Μητρώο πήγε πριν από δύο λεπτά». Μια μέρα παίρνει τον κλητήρα με τα εφεδρικά κλειδιά ν’ ανοίξει όλα τα συρτάρια που κλείνανε μαγικά κάθε φορά που έκανε εμφάνιση. Βρήκε μέσα βερνίκι για τα νύχια, πλεκτά, κεντήματα, περιοδικά και σε καναδυό γραφεία βιβλία.

Πήρε τα βερνίκια και τα έχυσε επιδεικτικά στο καλάθι του γραφείου, έσκισε τα κεντήματα, ξήλωσε τα πλεκτά, έκανε φύλλο και φτερό τα περιοδικά και την επομένη έβγαλε εντολή οι κάτοχοι των βιβλίων να έρθουν να τα παραλάβουν απ’ το γραφείο της. Έκτοτε το τμήμα της λειτουργούσε ρολόι.

Κάποια στιγμή τους ξηγήθηκε:

-Είναι φυσιολογικό να θες να φύγεις νωρίτερα γιατί έχεις μωρό ή να θες να ψωνίσεις –δε με νοιάζει το είδος- αυτό το ζευγάρι τα παπούτσια που το ‘βαλες στο μάτι. Αλλά θα μου το πεις, να το ξέρω, να βγει κι η δουλειά.

Η δουλειά έβγαινε, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν αρκεί να είσαι τμηματάρχης σκύλα, μανούλα. Γιατί δεν είναι μόνο στην Ικαρία που οι άνθρωποι ζουν κατά τύχη.

Σ’ όλη την Ελλάδα κατά τύχη ζουν. Έντεκα εκατομμύρια νοματαίοι έχουν όλοι κερδίσει τον πρώτο λαχνό.



Vejen 7 Mαΐου 2009



Y.Γ. Όποιος θέλει να παίξει μαζί μας το «Κουνήσου, μάγκα και ρίχτ' τα φράγκα», ας πατήσει με το μπροστινό του ποδαράκι εδώ


...Kαι επειδή η γρουσουζιά πρέπει να ξορκίζεται με τον απήγανο, διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν η Σαβίνα ψέλνει τις μαγικές της επωδούς.


Ballo Sardo και Cavall D'Aràbia με τον Miquel Gil, Βαρκελώνη 2006



Άλλο ένα πανίσχυρο ξόρκι υψηλής μαγείας εδώ



Vejen 13 Mαΐου 2009



© Ελένη Καλλιανέζου

buzz it!

42 σχόλια:

Hellenic Potion είπε...

Μακάρι να υπήρχαν περισσότερες "Σκύλες" στα Ελληνικά νοσοκομεία. Συνήθως όμως βλέπεις Χάρυβδες, έτοιμες να σου ρουφήξουν το αίμα, τα χρήματα και ό,τι άλλο μπορούν!

Αστερόεσσα είπε...

Αχ, βρε Γιάννη!

Aπό πού να αρχίσω; Απ' την ανεπάρκεια των νοσοκομείων; Απ' τα μέρη που είναι ξεχασμένα απ' το Θεό κι όλους τους κομματικούς δαίμονες;

Είπα να δώσω κάποια στιγμιότυπα από ποικίλα περιστατικά που δείχνουν την κακοδαιμονία.

Για να είμαι όμως ακριβοδίκαιη, ούτε όλοι οι γιατροί είναι σαν το σούργελο που μου 'τυχε στην Κέρκυρα, αλλά ούτε σαν τον ψυχρό εκτελεστή που επέβαλε τότε στη θεια μου το φακελάκι κι ύστερα εκείνη από λεπτότητα του είπε για "το στυλό" και το "δωράκι".

Κι ο πατέρας μου στα τελευταία του είχε πολλή περιποίηση στο Ν.Ν.Α. (Βέβαια και η αδερφή του χρημάτισε διευθύνουσα κάποτε σ' αυτό το Νοσοκομείο, θα μου πεις).

Πάντως, ότι όλοι στην Ελλάδα ζουν κατά τύχη είναι γεγονός. Αν η υγεία τους είναι καλή είναι τυχεροί! Αν επίσης καταφέρουν να περάσουν τις συμπληγάδες Τραπεζών, τοκογλύφων, κράτους ή απλώς καταφέρουν να επιζήσουν μετά από οδήγηση, τότε κέρδισαν το Τζακ ποτ!

Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που είναι πάρα πολύ ρεαλιστές για να στηρίζονται σε αστάθμητους παράγοντες, όπως η τύχη. Οι Μπρούκληδες, οι εργατοπατέρες, οι βισματούχοι και γενικώς κάθε λογής τσόγλανοι και γλείφτες.

takis είπε...

Μία άλλη άποψη για τη μακροζωϊα στην Ικαρία είναι οτι οφείλεται στο φαινόμενο του γραψαρχιδισμού.
Παραπάνω δεν γνωρίζω.
Ούτε θα σχολιάσω τα υπόλοιπα.

Αστερόεσσα είπε...

Mαγκιά τους όμως, Τάκη, να καταφέρνουν να ζουν με το τίποτα.

Κάποτε η Ικαρία ήταν τόπος εξορίας και μπήκε η ταμπέλα "το κόκκινο νησί". Η ΝΔ το έχει γραμμένο. Το ΠΑΣΟΚ το ίδιο. Κι όσο για την αριστερά, εξασφάλισε το ποσοστό της, σκοτίστηκε για τα υπόλοιπα.

Και δίνουν οι άνθρωποι εκεί το φωτεινό παράδειγμα του "εθελοντή", που όταν το ακούω να προτείνεται από ανθρώπους αμφίβολων προθέσεων κουμπώνομαι εκατό φορές. Αυτοί εκειπέρα δεν το κάνουν για να αποδείξουν κάτι, αλλά γιατί απλά αγαπούν το νησί τους.

b|a|s|n\i/a είπε...

την προηγούμενη βδομάδα βρέθηκα στον οαεδ. πήγα προς το μεσημέρι να μην έχει και κόσμο. και δεν είχε. 5 άτομα ήμασταν. είχε χαλάσει και το μηχάνημα με τα χαρτάκια προτεραιότητας.
έμεινα μιάμιση ώρα!
μέτρησα δεκαπέντε υπαλλήλους.
ο ένας εξυπηρετούσε.
όλοι οι υπόλοιποι περιφερόντουσαν από εδώ και από εκεί και μάθαμε όλα τους τα οικογενειακά. διακοπές. παιδιά. σκυλιά. γατιά. επικαιρότητα.
όταν έφτασε η σειρά μου η υπάλληλος έφυγε γιατί είχε ραντεβού στην αγ. ιωάννου για ψώνια να προλάβει τα μαγαζιά ανοιχτά.
με ενημέρωσε ο αντικαταστάτης της (που μόλις είχε γυρίσει με σακούλες από ψώνια) να πάω στο δίπλα κτίριο να βγάλω την κάρτα και να επιστρέψω για την σφραγίδα και τα λοιπά δικαιολογητικά.
κάτι που είχα ρωτήσει ήδη την πρώτη, μα με ύφος καρδινάλιου είπε περιμένετε στην σειρά και όταν έρθει η σειρά σας θα λάβετε την απάντηση!
όταν επέστρεψα περίμενα δέκα λεπτά μπροστά της, να βάλει την σφραγίδα, καθώς έδειχνε στις υπόλοιπες τα καινούργια της παπούτσια. που ήταν και πανάθλια.
κατά τύχη ζούμε. και κατά τύχη δεν γίνονται και εγκλήματα.

Αστερόεσσα είπε...

Αντίστοιχο:

2005 αρχές Ιουλίου ΔΟΥ Ν. Σμύρνης, να ζητάω ένα χαρτί.

Δουλεύω ως συμβασιούχος (δηλαδή τσούζει) αρχαιολόγος στη Σαλαμίνα, όπου και γίνεται το έλα να δεις από ανασκαφές και εκσκαφές, να κάνεις π.χ. έτσι με τη τσουγκράνα και να πέφτεις σε νεκροταφείο και να έχω στενάξει να πάρω μια μέρα άδεια, αφού πρέπει να είμαι σε οκτώ μέρη ταυτόχρονα. Οι υπάλληλοι στην Εφορία περιφέρονταν. Έχω φάει μια μέρα στις ποικίλες ουρές. Με παραπέμπουν σε μία που έτρωγε μήλα και χασκογέλαγε. Της ζήτησα το χαρτί:

-Κάντε αίτηση.

Την κάνω, της το πάω.

-Πότε θα είναι έτοιμο;

Εδώ αρχίζουν τα ωραία.

-Από βδομάδα, ίσως Τρίτη, ίσως Τετάρτη, ίσως Πέμπτη.

-Δηλαδή αν έρθει η πληρεξούσια δικηγόρος μου την Πέμπτη θα είναι έτοιμο;

-Α, δεν ξέρω. Βάλτε μου μια υπογραφή ότι το παραλάβατε.

-Το παρέλαβα; Ασφαλώς και δεν υπογράφω.

-Πάντως η δικηγόρος σας δεν μπορεί να το πάρει.

-Μα έχει πληρεξούσιο σε συμβολαιογράφο κλπ. Και εν πάση περιπτώσει πότε θα είναι έτοιμο;

-Από βδομάδα.

-Δεν μπορείτε να μου δώσετε ένα χρονοδιάγραμμα;

Με γράφει.

Εδώ αρχίζει και η υπομονή μου να εξαντλείται.

-Ακούστε, κυρία μου. Κι εγώ δουλεύω στο Δημόσιο, και είμαι υποχρεωμένη να δώσω χρονοδιάγραμμα. Δώστε μου την τελευταία ημερομηνία που πιθανολογείτε ότι είναι έτοιμο. Σε ένα μήνα; Σε ένα μήνα. Σε ένα 6μηνο; Σε ένα εξάμηνο. Έχω όμως την αξίωση, την ημέρα που θα μου πείτε π.χ. 15 Αυγούστου στις 6:30 μ.μ. να είναι έτοιμο!

(Κάπου εδώ ήρθε η Δ/ντρια και το χαρτί ήταν έτοιμο την Τρίτη, και το παρέλαβε η δικηγόρος μου).

Αστερόεσσα είπε...

Πάλι ΔΟΥ Ν. Σμύρνης, όταν ήταν σε εξέλιξη το "πόθεν έσχες" και ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει δηλώσει ότι για τη βίλλα της Εκάλης δανείστηκε από τους υπουργούς του.

Μια ουρά που κατεβαίνει κάτω στη Συγγρού. Και μέσα ένας φουκαράς άνεργος που (ω, του ολισθήματος!) έχει αποπληρώσει χρέος του στο Δημόσιο. Και η υπάλληλος να τον έχει πιάσει σε ανάκριση τρίτου βαθμού "πού βρήκε τα λεφτά και ξεχρέωσε" (!)

Πάλι λέω δυνατά με χαμόγελο "Τον δάνεισε ένας υπουργός. Τελειώνετε, επιτέλους!" Όλοι στην ουρά έβαλαν τα γέλια, άρχισε καζούρα και προχώρησε κάπως το πράγμα.

Αστερόεσσα είπε...

Στην Ελλάδα (αλλά όχι μόνο, παντού το ίδιο) έχουν όλοι μπερδέψει το σύμπαν με το τι εστί "κάνω σωστά τη δουλειά μου".

Γυναίκες κυρίως πιστεύουν ότι αν ακολουθήσουν το γράμμα του νόμου και είναι τυπικές ή "σκύλες", βγάζοντας το λάδι σε συναδέλφους και κοινό ότι είναι εντάξει.

Κι αν ακόμη οι κακοδαιμονίες στο δημόσιο τομέα εκλείψουν με την τυπικότητα, επί της ουσίας αλλαγή άραγε θα υπάρξει ποτέ;

Αστερόεσσα είπε...

Εν κατακλείδι, να πω και κάτι;

Στη δουλειά μου χάλαγα τη σούπα, γιατί ήμουν υπερπαραγωγική. Δουλειά 6 μηνών την έβγαζα σε ένα μήνα. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι επειδή δουλεύω στην αρχαιολογία πρώτο υπέρ πάντων μέλημα είναι το αρχαίο. Υπήρχαν κι άτομα που περίμεναν τη ρημάδα την ανασκαφή στο κτήμα τους που είχε δεσμευτεί δεκαετίες ολόκληρες και κάποιοι απ' αυτούς δεν είχαν άλλη περιουσία πέραν αυτού του κομματιού γης κι είχαν πάρει και δάνεια για να φτιάξουν π.χ. μια αποθήκη.

Δεν είδα όμως και αποδοχή από συναδέρφους. Μια ρουφιανιά παντού κι ένα ξεζούμισμα. "Αποδίδει, σκυλί ατάιγο, ρούφα το, βαμπίρισέ το". Voilà! Aπεναντίας, οι κόλακες επιβίωσαν γινόμενοι τσιράκια του κάθε επικεφαλής. Του νυν και του αυριανού (και ενδεχομένως εχθρού του νυν) και πάει λέγοντας... :)

HELIASTER είπε...

O Κyanion επίσης τα γραφει πολύ παραστατικά.
Πάντως αυτό το παραμύθι θα τελειώσει σύντομα...

Αστερόεσσα είπε...

Πώς θα τελειώσει, βρε Heliaster;

Θα πάψουν όσοι βρίσκονται σε χρεία από υγεία να στηρίζονται στην τύχη στην Ελλάδα;

Θα σταματήσει ο χρηματισμός (όχι μόνο στην υγεία, αλλά παντού), γιατί βγήκανε οι bloggers και δηλώνουν "όχι στο φακελλάκι" με την Αμαλία Καλυβίνου;

Θα σταματήσει η ψήφος με γνώμονα το μπάρμπα στην Κορώνη;

Θα σοβαρευτούν οι 300 της Βουλής;

Ή θα πάψουμε να αναλωνόμαστε σε κορωνίδες στα παράθυρα της τηλεόρασης σε κάθε φαιδρό δημοσιογράφο;

Πώς;

Γιατί έφυγα από την Ελλάδα την ώρα που γινόμουνα μόνιμη με το Π.Δ. Παυλόπουλου σε έναν χώρο που αγάπησα και ίδρωσα, αλλά παραμένει γκέτο;

Όλα τα παραμύθια τελειώνουν. Με το "και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα".

Παραλείπουν βέβαια να πουν "...ως τη στιγμή που πέθαναν, γιατί η Χιονάτη γλύτωσε απ' την κακιά μητριά, αλλά έφαγε κάποια στιγμή τα μούτρα της σε κάποιο ελληνικό νησί προσπαθώντας να μαζέψει λουλουδάκια, επειδή δε δούλευε στο CNN για να τη μεταφέρει στην Αθήνα ένα C130 με κινητοποίηση της Αμερικανικής Πρεσβείας".

~☺~

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Αστερούλα, ευτυχώς δεν έτυχε να πάρεις κι εσύ στα χεράκια σου κάποια μορφή εξουσίας!
Θα μας έσκιζες όλους απ' την κορφή ως τα νύχια! Μιλάμε για μεγάλη σκύλα!

Αστερόεσσα είπε...

Ποιος σου είπε ότι δεν είχα εργάτες υπό την εποπτεία μου;

Και σα σκυλιά δουλεύαμε και την πλάκα μας κάναμε και τις μαριδίτσες μας τρώγαμε μετά και τα ούζα μας πίναμε. :)

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Τους "πότιζες" για να τους εκμεταλλευτείς... αλλιώς πώς!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μεσσαλίνα!

airgood@gmail.com είπε...

Βιωματικές γνώσεις απο πρώτο χέρι αξιόπιστες, αλλά ας μείνω σε ένα σημείο εκεί όπου μειώνεται η Εμπιστοσύνη ως Κοινωνικό Κεφάλαιο, όπως το λέει και ο Φουκουγιάμα.
Ωστόσο το δίκαιο δεν είναι όλο απ τη μιά πλευρά, απ όσα διαβάζω αυτά που γράφεις, η άλλη πλευρά απαντά: "κάηκε απ τον χυλό φυσά και το γιαούρτι σου αστερόεσσα". Ετσι είν' η ζωή απ το περίσεμα της εμπιστοσύνης εκεί όπου φυτρώνει.
Υ,Γ. Για τον ηχολήπτη το ζήτημα μυρίζει Αιγαίο, κάμποταζ, παυλίδη, μανούσο κλπ. αξίζει ειδικής μνείας.

Αστερόεσσα είπε...

@ Aσκαρούλη,
Λέγε, λέγε!
Βρίσκω μια απέραντη ηδονή στο βρισίδι από φίλους! Τύφλα να 'χουν τα τρυφερότερα χάδια! Αν συνδυάζονται κιόλας είναι το non plus ultra! ~☺~



@ airgood@gmail.com,
Δεν ξέρω. Ο Φουκουγιάμα μίλησε κάποιες στιγμές που σώπαιναν άλλοι, όπως ας πούμε ο Τσόμσκι... Έλλειψη ή περίσσεμα εμπιστοσύνης, λεπτά τα όρια.
Κι ωραία. Φυσάμε που φυσάμε το γιαούρτι. Χάθηκε ο κόσμος να πέσει και κανένα ωραίο γιαούρτωμα που θα αποφέρει και κάτι -πέραν της διασκέδασης των οφθαλμών μας- επειδή θέλουμε να βγάλουμε το άχτι μας; ~☺~

airgood@gmail.com είπε...

Kαλό πολύ καλό το γιαούρτωμα αλλά είμαστε και μαλάκές γιατί έχουμε στο νού μας τη κατσίκα του γείτονα αντί τη μουτράκλα μας για να γίνει το γιαούρτωμα χάρμα οφθαλμών στις ματάρες μας.
Βλέπεις στη χώρα του Αριστοφάνη δεν φύεται άλλο η σάτιρα ει μη μόνον οι επιδοτήσεις για το κατέβασμα του.
Οχι στην Ελλάδα δε ζούνε κατά τύχη αλλά υπολογισμένα με τα δράμια του συμφέροντος, a priori, άνευ σημασίας στην εμπειρία και εκτός πεδίου ορθολογισμού. Αυτή είναι η περιβόητη αριστερή αντίληψη και η δεξιά που δήθεν δεν γνωρίζει τι ποιεί.

Αστερόεσσα είπε...

Mμμμ... η δεξιά αν μη τι άλλο γνωρίζει τι ποιεί. Η αριστερά που πάσχει από εγκεφαλική δυσλειτουργία;

Πέσαμε και σε καλούς γιατρούς με διδακτορικά είναι, δικτατορικά... θα σε γελάσω... Προτιμώ το γιατρό της Κέρκυρας. Sui generis! Σκιάζεσαι τόσο που η αυτοΐαση είναι η νομοτελειακή και η απόλυτα φυσιολογική συνέπεια.

....................

Σε δεύτερη σκέψη, μήπως δεν έχουν σκιαχτεί αρκούντως οι Έλληνες;

Τι θα πει: "η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά"...

Nα τη σκιάξει! Χίλιες φορές!

Αστερόεσσα είπε...

(Σκιάξιμο σοβαρό, όχι το σικέ απ' τα media που τελικά σε εθίζουν στο γκραν γκινιόλ).

airgood@gmail.com είπε...

Εγώ δεν ορίζω τίποτε απο Ελλάδα, ούτε το εγώ μου ούτε το υπερεγώ καν
έρμαιο στη τύχη μου.

Αστερόεσσα είπε...

Επ, επ! Η Αθηνά το Αγρίμι, μας κάνει ενεσούλα με την επόμενη ανάρτησή της απ' αυτή που δίνεται στο ποστ.

Για όσους μιλούν αγγλικά:

The Answer to How is Yes! ~☺~

bullar είπε...

kalimera eleni
xtes gia proti fora mpika katalathos sto site sou..epsaxna kati sxetiko gia ti Dania..diabasa ola ta merh a,b,c,d kai gia prwti fora aisthathika oti iparxei enas ellinas pou mporei na me kanei na niwsw ena eisos agapis gia auti ti xwra..opws tha katalabes oi perissoteroi ap tous patriwtes mas pou gnwrisa akomi kai meta apo dekaeties paramonis edw,i meta apo arketa xronia, estiazontai mono sta arnitika...
thelo na se euxaristisw giati xtes bradi me ekanes na ksanaanathewrisw..
(menw sto Holbæk)

Αστερόεσσα είπε...

Μεταφέρω κι αυτολεξί αυτό που ήθελε να γράψει η Νανά που έχει το μπλογκ για την Ικαρία κι έχει τα χίλια δίκια και το κάνω και bold:

"Όλοι κόβουν φλέβες για την Ελληνική φύση και τα χωριά και τι γμτ που είναι όλα εκτός Αθηνών, αλλά ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΙΑΤΡΕΙΟ "εκεί έξω"!!!"

_______________________________


@ Έλα Δημήτρη,
Το διάβασα. Το ξαναγράφω, όχι για σένα, αλλά για να το βλέπω κι εγώ και όλοι:

Η απαισιοδοξία ξεκινάει πρώτα από μας και τα στερεότυπα που έχουμε. Τι είσαι προδιατεθειμένος να δεις και πώς.

Είναι σαν τα data που βάζεις στον υπολογιστή περιμένοντας να σου αποδείξουν αυτό που εσύ έχεις προεπιλέξει. Αν αλλάξεις τα δεδομένα, το αποτέλεσμα είναι και διαφορετικό. ~☺~

Αστερόεσσα είπε...

Κοντολογίς:

Όποιος θέλει την ομορφιά, θα έχει και μάτια για την ομορφιά. Υπάρχει ακόμη και κάτω από ένα βουνό κοπριάς. Αν όμως θες να βλέπεις παντού κοπριά, όλα δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από κοπριά και κοπρίτες. ~☺~

Αστερόεσσα είπε...

Και

@ bullar,
Δες ένα ακόμη θετικό. Στην Ικαρία π.χ. κόπτονται για κάποιο γιατρό ν' ανοίξει ιατρείο "εκεί έξω". Στη Δανία υπάρχουν ιατρεία "εκεί έξω" και μάλιστα δωρεάν. Κι αν έχεις ανάγκη γιατρού και δεν μπορείς να πας μόνος σου, θα σε πάει στο γιατρό ο κοινωνικός λειτουργός, επίσης δωρεάν. Δεδομένο και κεκτημένο. Κι ούτε ο γιατρός διαμαρτύρεται να πάει εκεί έξω, γιατί ο ίδιος ζει κάπου παραέξω και θα φτυαρίσει το χιόνι απ' το πεζοδρόμιό του, όπως ο νόμος επιβάλλει, όπως το έκανε μια γνωστή μου Δανέζα απ' το αναπηρικό της αμαξίδιο. Και η γερόντισσα Irma μ' έπιασε απ' το χέρι να με συστήσει στις φιλενάδες της, όλες πάνω από 60 ετών. Στεναχωρήθηκα όταν πέθανε κι έκλαψα περισσότερο απ' όσο όταν έθαβα τη μάνα μου και την είχα δει μόλις 4 φορές στη ζωή μου.

Πώς ορίζουμε την "ανθρωπιά" του Έλληνα; Από τις συναισθηματικές εξάρσεις; Συναισθηματικός όμως άνθρωπος δε σημαίνει και κατ' ανάγκην "καλός άνθρωπος". Κάλλιστα μπορείς να έχεις να κάνεις με ένα συναισθηματικό καθήκι.

Υπάρχει και ο Όσκαρ Ουάιλντ, που σαρκαστικά θα πει: "Ευαίσθητος είναι αυτός, που επειδή ο ίδιος έχει κάλλους, πατάει πάνω στα πόδια των άλλων."Όλοι οι άνθρωποι, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, και σε όλες τις εποχές έχουν τους ίδιους ακριβώς φόβους, πόνους, συναίσθημα. Αν κάποιος εκπαιδεύτηκε να μην κλαίγεται επειδή γρατζούνισε το γόνατό του δε σημαίνει ότι αισθάνεται λιγότερο το τσούξιμο.

akrat είπε...

καλημέρα
εγώ επειδή ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΙΜΙΟΣ και επειδή πρόσφατα έχασα τον πατέρα μου και πέρασα από το νοσοκομείο ΣΩΤΗΡΙΑ έχω να δόσω ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΥΣ ΥΠΕΡΟΧΟΥΝ ΑΞΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΑΤΡΟΥΣ και μια μεγάλη κατάρα στους ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΟΥΣ οι οποίοι δεν δίνουν κανένα σύστημα στους ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ..

Αστερόεσσα είπε...

@ Τα θερμά μου συλλυπητήρια, akratούλη!

................

Στην υγεία δεν υπάρχει σύστημα, γιατί αμφισβητώ κατά πόσον το θέλουμε το σύστημα και τη δωρεάν υγεία και παιδεία.

Έχουν γίνει χιλιάδες πορείες και συλλαλητήρια για πολύ πιο επουσιώδη πράγματα.

Κι όλοι κραυγάζουν τόσο για ν' ακουστούν, που μια ακόμα φωνή πνίγεται στη χάβρα. Αλλά υπάρχουν και πολλά για να βάλεις τις φωνές.

Εάν υπήρχε η βούληση, το πρόβλημα θα είχε λυθεί σε ένα εξάμηνο! Χωρίς φωνές, χωρίς τηλεοπτικά παράθυρα, χωρίς ντόρο και τυμπανοκρουσίες.

Αλλά είναι και προσφιλές θέμα για τα κομματικά παζαρέματα... Κάτι να φωνάζουμε, κάτι να ζητάμε, κάτι να απελπιζόμαστε, έτσι, για να γίνεται κουβέντα... Αυτό κατάλαβα στα σαρανταένα μου χρόνια.

Το 1990 είχε η μητέρα μου ένα αυτοκινητιστικό, όπου και πολτοποιήθηκε το δεξί της χέρι. Τα γιατρουδάκια του ΚΑΤ όλο το βράδυ στο χειρουργείο βγάζανε χαλικάκια απ' το χέρι της για να γλιτώσουν τον πήχυ κι έτσι της έκοψαν μόνο τον καρπό...

bullar είπε...

kalispera se olous
nai nomizw oti exeis dikio(eleni),den to eixa skeftei etsi..ola ksekinane apo tous eautous mas.Egw otan irtha,psaras pou lene kai sto strato,epesa panw tous gia boithia..i monoi boithia pou pira eilikrina sas milaw einai na arxizw na misw thn dania,pou me filoksenei..arxiza na brizw tous danous kai oti sxetiko m auti..gi kati pou egw den eixa dei,oute eixa biwsei...den kserw an o ellin einai o pio eksipnos,i o pio ekdilwtikos kai den me endiaferei trela..me endiaferei oi avthrwpoi pou sinantw sto perasma mou,asxeta me tis empeiries tous,na min mou dinoun ena krio piato mnisikakias..kai ligo poli mas xaraktirizei,kai pisteuw einai asxeto prodiathesis i xaraktira!!
euxaristw
dimitris

pølsemannen είπε...

Ευτυχώς που δεν είσαι αλεργικιά τζόγια μου, γιατί οι βιονικές αγκινάρες είναι πολύ περισσότερες από τις σκύλες!

Αστερόεσσα είπε...

Aχ, βαχ, κύριε λουκανικοπώλα μας! ~☺~

HELIASTER είπε...

ΔΕν ξερω ακομα πως, αλλά αποφάσισα ότι θα τελειώσει και δεν το παίρνω πίσω.Θα φτιάξουμε ίσως πλαστά χρήματα και θα τους δωροδοκούμε όλους αδρά για να λειτουργούν όλα ρολόι χωρίς να τους χαλάσουμε τις συνήθειες...Πως τ`ακούς?

Αστερόεσσα είπε...

Κρατάω την απόφαση, γιατί έχει τρέλα και κορδέλα! Θα βρεθεί κι ο τρόπος. ~☺~

aa είπε...

Μας ζεματάς, Ελενάκι, αλλά πάντα "τέτοια" ήσουν. Αν και δε μας έκανες την τιμή να μας επισκεφθείς έστω για να "γεια", κάνω το μικρότερο-πόντος!- και στο λέω εγώ: γεια!


Φιλιά, γλυκιά μου.

Αστερόεσσα είπε...

Ποιος σου είπε, βρε Απόστολε ότι δε συχνοπερνώ; Επειδή φοράω τον αόρατο μανδύα μου;

Ψάχνω να βρω κανένα ρήμα, επίρρημα έστω λόγιο και σοφό, αλλά νικάς και την κάνω ακροποδητί!

Χεχέ! Σου 'πιασα την εξάρα στη γωνία! ~☺~

Νανά είπε...

Να που μπήκα. Ευχαριστώ Αστερόεσσα για τις αναφορές. Κομπλάρω λιγάκι. 'Ολοι εδώ γράφουν πολύ ωραία. Νομίζω όμως ότι όλο το στυλ είναι ακόμα στο 'what' και στο 'why'. Μερικοί είναι στο 'how' και μπράβο γιατί κι αυτό είναι ήδη πολύ. Το 'what matters' αργεί ακόμα. Όσο για το 'yes', ε καλά, άστο.

Πάντως, όλοι είναι πολύ ειλικρινείς και θαυμάζω που μπορείς και τα κοντρολάρεις όλα και εμπνέεις για ειλικρίνεια, έστω κι ας είναι γκρίνια, δεν πειράζει, απλά είναι καμιά φορά βαρετό τα ίδια και τα ίδια. Ευχαριστώ για το δικαίωμα εισόδου. Ελπίζω να μη σε βάλει σε μεγάλη φασαρία με κακόβουλους ανώνυμους.

εεε... αυτά
φιλιά
Νανά

Αστερόεσσα είπε...

Νανά...
Σου βγάζω απ' τα καλύτερα καθίσματα και κόφ' την πλάκα! ~☺~


(Όσο για κακόβουλους, τι τα 'χουμε ακόμη τα δόντια μας; Μόνο για να χαμογελάμε με αστραφτερά - κάτασπρα; :Ρ)

Αστερόεσσα είπε...

Xμμμ... κι ύστερα υπάρχουν μερικοί που λένε εμένα τρομοκράτη της μπλογκόσφαιρας...

Είναι που δεν έχουν γνωρίσει τη Νανά. Σούζα μας έχει το αγρίμι. Σκοτώνει με δυο λέξεις πατ - κιουτ εξαρχής, χωρίς χρονοτριβές. Εγώ είμαι πιο ψυχοπονιάρα.... ~☺~

bullar είπε...

kalispera se olous
eleni ti kaneis;euxomai na eisai kala kai euxaristw gia to endiaferon...(boithaei)
epiprostheta,auto pou exeis grapsei gia to cpr kai tous 3 mines isxuei kai simera?na rwtisw stin kummune?
hilsen
dimitris

Αστερόεσσα είπε...

Ισχύει. Στείλε μου mail (θα το βρεις στο προφίλ μου) :)

takis είπε...

Πωπώ διαφήμιση για τη ΝΑΝΑ! ...

πρόσεχε Νανά γιατί εδώ είναι ο λάκκος με τα κ.....α.

Ακου λέει, "εδώ γράφουνε όλοι πολύ ωραία!.."..τάδε έφη ΝΑΝΑ

άρχισε αμέσως την ισοπέδωση η Νανά...

Αστερόεσσα είπε...

Nαι, ρε Τάκη... λες και δεν το ξέρει...
Vixen θα πει αλεπού...