Σάββατο, 31 Μαΐου 2008

Αχ! Τι σου κάνω, μάνα μου; Πες, τι σου κάνω;

Εκειός ο Παναής, π’ όλο στο νου μου βάνω
γυρνάει και λέει μια μέρα στη γριά του:
-Αχ! Τι σου κάνω, μάνα μου; Πες, τι σου κάνω;
Κι η βάβω τότε λέει στην αφεντιά του:
-Κακό καιρό και μαύρονε να έχεις,
που απ’ τα φαρμάκια μου μια μέρα θ’ αποθάνω,
όλο φουμέρνεις, πίνεις, δεν προσέχεις,
σέβαση πια δεν έχεις στους γονιούς σου,
γλεντοκοπάς, κάνεις του κεφαλιού σου.

Ο Παναής πέφτει σε βαθύ συλλογισμό
που τόσο πίκρανε τη δόλια του μητέρα
κι αποφασίζει σ’ ούλα να κρατάει λογαριασμό
και σαν το Κου Κου Ε την αυτοκριτική του
καθημερνώς να κάμει κι απολογισμό,
μην παραλείπει πια ποτέ την προσευκή του
και να ρωτάει στο εξής και με το παραπάνω
«αχ, τι σου κάνω, μάνα μου; Πες, τι σου κάνω;»

Μια μέρα η θεια του η Άννα που είχε σκύψει
και ψύξη έπαθε στην πλάτη λόγω ανεμιστήρα
ζητάει στον ανεψιό της να την τρίψει,
και τούτος καθώς έτριβε κι ήτανε στη θεια αποπάνω
ρωτάει παρευθύς κι αυτήν την κακομοίρα:
-Αχ, τι σου κάνω, μάνα μου; Πες, τι σου κάνω;
-Άι, ανηψιέ μου, να ‘χεις την ευκή μου
τρίψε πιο κάτω, που πονεί και το γοφί μου.

Πήγε φαντάρος και γνωρίζει μια κοπέλα, τη Μαρία
και βγήκαν ραντεβού κι οι δυο στα βοτσαλάκια
Κι αυτή του λέει με θαυμασμό και απορία:
-Τι μ’ ήφερες στις ερημιές ν’ ακούμε κυματάκια;
Κι ο Παναής καθώς την κουτουπώνει τη ρωτάει:
-Αχ, τι σου κάνω, μάνα μου; Πες, τι σου κάνω;
Και η Μαριώ στα χέρια του σχεδόν λιγοθυμάει
-Και το ρωτάς, Αντρούτσο μου, αποπάνω;
Συνέχα πλιο, μη σταματάς κι ούλο τον κόσμο χάνω.

Σαν ένοιωσε πως ο καιρός γοργά περνάει,
παντρεύτηκε την Έλλη, που ‘ταν κι από σπίτι
και δεν ξεχνούσε βράδυ –πρωί να τη ρωτάει
-Αχ, τι σου κάνω, μάνα μου; Πες, τι σου κάνω;
Μα τούτη εδώ του το ‘βγανε απ’ τη μύτη:
-Ξεπέζευε, κι έχω δουλειές και τον καιρό μου χάνω,
που ‘χεις, γαϊδούρι, τσ’ απαυτής σου το χαβά
και να ‘φερνες στο σπίτι και παρά να πω χαλάλι,
ο νους σου μόνε στο κεχρί και δεν κοιτάς το μαύρο μας το χάλι.

Γερνάει ο Παναής και πέφτει στο κρεβάτι
κι ο γιος του τού ‘φερε Ρωσίδα νοσοκόμα,
μα πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερις χούι και γινάτι
κι αυτούνου το μάτι του εγυάλιζε ακόμα.
-Αχ, τι σου κάνω, μάνα μου; Πες, τι σου κάνω;
Ρώταγε τη Σβετλάνα κι άλλαζε εκείνη χρώμα.
-Σιγκά, παππού, την ένεση τώρα σου κάνω,
γκέρος ντεν κάνει να κουράζεις την καρντιά σου
τώρα γκιατρό μόνο θ’ ακούς και τα παιντιά σου.


© Ελένη Καλλιανέζου, Vejen 31 Mαΐου 2008

buzz it!

18 σχόλια:

b|a|s|n\i/a είπε...

τι όνομα και αυτό το παναής. τώρα εξηγούνται όλα! καλό βράδυ :)

Aστερόεσσα είπε...

Τι εξηγείται; Πες μου κι εμένα να μη μένω σε αγωνία!

tovene592 είπε...

κάνει το κκε αυτοκριτική;
ωραίο ποστ! λολ

Aστερόεσσα είπε...

Βεβαίως και κάνει το ΚΚΕ αυτοκριτική (και παλιά και δημόσια εξομολόγηση). Οι αμαρτωλοί καλούνται αναθεωρητές ή ρεβιζιονιστές και χωρίζονται με τη σειρά τους σε υποκατηγορίες, χρουτσοφικοί αναθεωρητές, τροτσκιστές, ταχταρεβιστές, κ.ά.

Lily είπε...

Ωραίος ο Παναής...χαχαχα. Λενάκι τι κάνεις? Που είσαι και χάνεσαι? Φιλάκια πολλά πολλά!

Aστερόεσσα είπε...

Εντώ, σπίτι μου είμαι. Γκριά δεν γκάνει να κουράζω την καρντιά μου.
Να 'χεις την ευχή μου!

dyosmaraki είπε...

"τώρα γκιατρό μόνο θ’ ακούς και τα παιντιά σου"

Ηθικό στοιχείο η Ρωσίδα αφού σκέφτηκε τα παιδιά του...lol

Καλό ξημέρωμα κοπελούδα μου

Aστερόεσσα είπε...

1. Παιδιά γιοκ.
2. Γιατρός;;; Παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω! Διαζύγιοοοοοοοο!

dyosmaraki είπε...

Μου θύμησες τον Αντωνάκη....Ελενίτσα μου.....

Καλό μήνα
(μου φαίνεται σου έκανα ποδαρικό...)

Aστερόεσσα είπε...

Tον κύριο Κοκοβίκο. Καλό μήνα και σε σένα! ~☺~

Lily είπε...

χαχαχαχα, η κυρία Κοκοβίκου! Καλά τι εργάρα!!! Είναι το πρώτο έργο που είδα στον κιν/φο σε ηλικία 2 ετών!!!Και είναι και η αγαπημένη μου ελληνική ταινίαααα!
Κοιταω τον mess, ξανακοιτάω τον mess, δεν σε βλέπω ποτέ online!!! χαχαχα! Άντε καλημέρα και καλό μήνα!

Aστερόεσσα είπε...

Δανείστηκα από τον Χάρι Πότερ τον αόρατο μανδύα του, για να τρυπώνω στις βιβλιοθήκες του Χόγκουαρτς και να μη με παίρνει χαμπάρι ο Άργκους Φιλτς και η γάτα του η κυρία Νόρρις. Μαγικό! ☺ Καλό μήνα!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

E καλά τώρα ... γνωστό αυτό: ο λύκος κι αν εγέρασε!
Αλλά, επειδή είμαι κι εγώ ακουστικός τύπος σαν τον Παναή, όταν ρωτάω "τι σου κάνω μάνα μου;" θέλω απάντηση ρε γμτ!

Aστερόεσσα είπε...

Απάντηση είναι κι η ατάκα του Βουτσά - Κιοπέογλου: Αχ, τι με κάμνεις, Παναγιωτάκη, τι με κάμνεις!
'H της Σαπφώς Νοταρά: Σόδομα και Γόμορρα!
'Η και της Στυλιανοπούλου: Περι -περάστε...
'Η και του Παπαγιαννόπουλου: Όξω, ρε!
'Η του Σταυρίδη από τα "Κίτρινα Γάντια": Άχου, κάτι τσαχπινιές!
'Η και του Βέγγου: Πελάαααατες μου! ~☺~

habilis είπε...

..Τι μου κανεις Χαρουλη μου?... Χαρη σου κανω Χαρικλεια μου..[ΧαρυΚλυν κατα την εκτελεση των συζευτικων καθηκοντων, φανταζομαι θα το εχεις δει]...

Aστερόεσσα είπε...

Mμμμ... αυτό όμως είναι από την ανάποδη. Σημειολογικά διακρίνεται και μία άλφα παθητικότης, θα έλεγα...

Μύριαμ είπε...

asteroessa

μαστίγιο

οι λέξεις σου ,

καλοδουλεμένο

με τη σωστή δόση

αλατιού

για να πονάνε

πιότερο οι πληγές.


καλησπέρα..:):)

Aστερόεσσα είπε...

Άλας, ομοιοκαταληκτεί και με την Κάλλας.
Όπως και το σκούζει με το τσούζει.
~☺~ Τις καλησπέρες μου και σε σένα!